.-.

2009-02-10T18:46:00.000-08:00

ΤΟ ΠΟΡΤΑΤΙΦ ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΕΙ

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

η ανάρτηση του τέλους

2009-02-08T14:09:00.000-08:00

.
επ' αφορμή κάποιων πρόσφατων δυσλειτουργιών που παρουσιάστηκαν στο blog (π.χ: 'ποιος μου εξαφάνισε τη γαμημένη sidebar' -int.exp.) μα κυρίως εξαιτίας της ανίκητης δυσλειτουργίας του εαυτού μου ως προς την μονιμότητα των καταστάσεων, ανακοινώνω πως έφτασε η ώρα το πορτατίφ, με αυτή τη μορφή, να σβήσει οριστικά.

πατάω τον διακόπτη του τέλους τόσων ευχάριστων τάσεων και καταστάσεων και σε λίγες ώρες, μέρες ή μήνες θα ανακοινώσω το καινούργιο του σπίτι.

μέχρι τότε αγαπημένοι μου φίλοι, θα τα λέμε εκεί που τα λέγαμε και πριν.

όχι πολύ έξω από το μάτι του κυκλώνα.

βιωμένη εικόνα από το μέλλον

2009-02-06T18:36:00.000-08:00

καλοί μου άνθρωποι, μην καταφεύγεται σε χαρτομάντες και σε αστρολόγους.
όχι, μη ξοδεύεστε σε δαπανηρά όνειρα.
αν θέλετε να γνωρίσετε το μέλλον δε σας χρειάζεται ούτε και η λογοτεχνία της ursula le guin.
μπορείτε ανέξοδα κι απλά να πάτε στη συνέλευση της κατηλλειμένης λυρικής σκηνής.

μοτίβο αναρχίας #2

2009-02-04T04:33:00.000-08:00

οι ελλειπτικές ή μη αναδημοσιεύσεις κειμένων μου σε blogs που ταυτίζονται με καθεστωτικές ιδεοληψίες δε με ενοχλούν. πριν απ' όλα, διατηρώ το δικαίωμα να μην τις αναγνωρίζω.

ΜΙΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΝΣΤΟΛΩΝ

2009-02-03T09:12:00.000-08:00

μια φωτογραφία 14χρονης φιγουράρει σήμερα σε όλα τα μέσα υπό τον τίτλο της εξαφανιζόμενης εκ Νιγρίτας. χτες το πρωί πριν φύγει είχε φροντίσει να πάρει μαζί της 300 ευρώ.

σήμερα, αν είχε στόμα είμαι σίγουρος πως θα μου έλεγε: " δεν εξαφανίστηκα όπως λένε, δεν είμαι εγκληματίας. να ξεφύγω ήθελα μήπως και έβρισκα μια φυσιολογική ζωή. μετά από όλα αυτά σκέφτομαι να αυτοκτονήσω. δεν έχει νόημα πια, η νιγρίτα είναι παντού.''

και λίγο πριν πέσει θα μου λεγε ''σου χαρίζω και το υπόλοιπο των 287,40 ευρώ''.

καριόληδες.

ψευτοαστισμοί μιας νόθας ύπαρξης που με το στανιό πρέπει να την κάνεις να λειτουργήσει

2009-02-02T19:01:00.001-08:00

- θα έχετε βρεθεί σίγουρα με κάποιους ανθρώπους που κρίνουν κάποιους περαστικούς από τον χρωματικό τόνο του κασκόλ τους.
- αυτούς τους ανθρώπους που καθώς τρώνε σε κάποιο ακριβό εστιατόριο αρχίζουν και δυσανασχετούν λόγω της αποπνικτικής ατμόσφαιρας από το τσιγάρο παρόλο που βρίσκονται στην αίθουσα των μη καπνιστών.
- αυτούς τους ανθρώπους που βάζουν τα κλάμματα εξαιτίας του θανάτου της πριγκήπισσας νταϊάνας, ή επειδή χώρισαν με το σύντροφο τους για τριακοστή δεύτερη φορά.
- σίγουρα έχετε συναντήσει ανθρώπους που ακούνε εν λευκώ τα πρωινά - τζούμα τον ελέν; - και ύστερα τρέχουν να προλάβουν το μάθημα της γιόγκα με θλιμμένο πρόσωπο.
- όλο και κάπου θα έχετε ακούσει άτομα που βρίζουν εξοργισμένοι και γεμάτοι περηφάνια τις μεσημεριανές εκπομπές της τηλεόρασης ή που ονειρεύονται να ταξιδέψουν στη νέα υόρκη ένα φθινόπωρο φυλλοβόλο.
- αυτούς που είναι πάντα πρόθυμοι να σου εξιστορήσουν μια ψεύτικη ανάμνηση από το ταξίδι τους στο παρίσι νομίζοντας πως η ζωή τους είναι μια ρομαντική γαλλική κομεντι με τραγικό χωρισμό ή και αυτούς που διαβάζουνε με ενθουσιασμό τη lifo καθώς καπνίζουνε με νάζι στο διάλειμμα μιας ψευτογκέι θεατρικής παράστασης.

αλήθεια έχετε συναντήσει τέτοιους ανθρώπους;

η κατσίκα της Μarfin

2009-01-31T12:13:00.000-08:00

και για να φύγει ο μήνας σε κλίμα καστοριαδικό,

ιδού η ανάρτηση του γενάρη

μοτίβο αναρχίας

2009-01-27T20:02:00.000-08:00

εδώ θα βρείτε μία συγκεντρωτική απόπειρα να ερμηνευθεί η εισβολή και η μετέπειτα διάχυση των blogs στο κοινωνικό γίγνεσθαι καστοριαδικά. δε θα εξελίξω τον διάλογο αυτό, απλά θα προσπαθήσω να θέσω τη βάση της εξέλιξης του.

σχηματικά λοιπόν θα πω πως αν επιθυμούμε να ορίσουμε τα ιστολόγια ως κίνηση αυτονομίας και αυτοθέσμισης θα πρέπει να προβούμε σε αναγκαστικούς διαχωρισμούς ως προς την φύση των ιστολογίων αυτών. όμως, αρχικά, οι περιορισμοί αυτοί δεν θα ενσαρκωθούν με βάση την θεματική χροιά αυτών. κι αυτό γιατί από την αυτονομία δε μπορεί να αποκλειστούν blogs για παράδειγμα εθνικοσοσιαλιστικά ή πατριωτικά. πρωταρχικό και κύριο κριτήριο για την απόδειξη της αυτονομίας και οικονομίας τους θα αποτελεί η πίστη στην αυθυπαρξία του μέσου από τον διαχειριστή του. πιο καλά ορίζεται ως πίστη στην αυταξία του μέσου από τον διαχειριστή του.

εννοώ λοιπόν, πως συνεχώς παρατηρούνται φαινόμενα όπου διαχειριστές blogs ξεχνούν την αυταξική αυτή φύση τους και με την πρώτη ευκαιρία συνομιλούν με μέσα καθεστωτικά, καθιστώντας έτσι τα blogs υποκείμενα ανταγωνιστικά ως προς τις εφημερίδες για παράδειγμα. όχι, δεν είμαστε ανταγωνιστές. η λογοτεχνία επίσης που παράγεται στα blogs τελειώνει ακριβώς εκεί που αρχίζει. δεν αναπαράγεται καπιταλιστικά, δεν πουλιέται στον ελευθερουδάκη. δε μπορούν οι διαχειριστές να θεωρούν τα blogs μέσω εισόδου στο ραδιόφωνο ή μία αιτία συνέντευξης στον Παπαχελά. δεν ορίζουμε τα blogs ως διαχειριστικό μέρος μιας πίτας ενός δημόσιου λόγου, δεν είμαστε εναλλακτικός λόγος, αλλά υπάρχουσε μέσα σε ένα φάσμα αποκλειστικό και ιδιωτικό. δεν εκπλήσσομαι με τη χαρά κάποιων δημοφιλών blogs που βρίσκονται πολύ κοντά στο άνοιγμα νομικού μέσου για τον ερχομό διαφημιστικών εταιριών στις σελίδες τους διότι είναι νόθοι και διακυβεύουν την προοπτική του ορισμού της αυτονομίας ως αγωνία εναλλαγής. όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται την διαδικτυακή κίνηση ως ένα ακόμη καπιταλιστικό παράγωγο του λόγου κι όχι ως κάτι συγκρουσιακό με την παλιά μοναρχική συνομιλία του περιπτέρου και του zapping.

αν οι αντιστάσεις μας πρωτεύσουν έναντι στο μέλι της ενσωμάτωσης ή αν η ίδια η φύση του bloggin αποδειχθεί εν καιρώ αντιπαραγωγική προς τις υπάρχουσες οικονομικές σχέσεις ώστε το δίκτυο αποκτήσει συνείδηση αντιδραστική, τολμώ να πω πως η φύση της ανάγνωσης θα αναγεννηθεί. ιδιώνυμα και πρωτοβουλιακά χαρακτηριστικά αντιπληροφόρησης ή ιδιωτικής έκφρασης, που μπορούν να κυριαρχήσουν στο δίκτυο, θα ενισχύσουν τη ποιότητα της αντίληψης σε βαθμό όπου η ιστορία ίσως αρχίσει να ερμηνεύεται καθέτως κι όχι οριζοντίως. δε θα είναι το γεγονός αλλά ο άνθρωπος ο λόγος καταγραφής ιστορικής μνήμης.

ένα μοτίβο αναρχίας.

2009-01-27T08:29:00.000-08:00

η επαναστατική θεωρία ένα βήμα εμπρός κι εντός

ο χάος

2009-01-24T12:59:00.001-08:00

1. η θεωρία που μένει αβίωτη αποτελεί μία κατάρα που βιώνεται εκ των πραγμάτων.

2. κάποιοι ζουν για να αισθάνονται την ύπαρξη των πραγμάτων και των ανθρώπων που έχουν γύρω τους ενώ άλλοι ζουν από τα ίδια ακριβώς πράγματα και από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους αφού όμως επιλέγουν να τους αφήσουν και να τραφούν από την απώλεια τους.

3. ζήτω ο χάος

κ.

2009-01-22T14:15:00.000-08:00

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΗΦΘΗ:
ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΚΟΥΝΕΒΑ

digital

2009-01-19T15:46:00.000-08:00

ποιος είπε οτι η δικαιοσύνη είναι τυφλή;

ώρα: 17:15
τόπος : δικαστικό μέγαρο λάρισας
σημείο: ταράτσα
στόχος: άνθρωπος
ιδιότητα: ελεύθερος κινηματογραφιστής
σκοπός: -

λίγα λόγια περί προκήρυξης του ΕΑ

2009-01-16T06:11:00.001-08:00

1.Σε πείσμα πολλών θα πω πως ο λόγος της προκήρυξης του Ε.Α. είναι αν μη τι άλλο ειλικρινής. Δεν επιθυμούν τη πρωτοπορία της αντίδρασης, επιδιώκουν να χαθούν μέσα σ' αυτή, αν τα καλέσματα τους για αντάρτικο γίνουνε πράξη.

2.Οι ένοπλοι, ως δημιούργημα ενός κρατικού βασανισμού, είναι οργισμένοι κι όχι φετιχιστές. Θέλω να πω οτι η γλώσσα τους μοιάζει ξεκάθαρα αποφλοιωμένη από ηρωοποιητικά στοιχεία, απογυμνωμένη από τη μεταφυσική αίγλη της πολιτικής παρανομίας. Η οργάνωση τους μπάζει, και γουστάρουν.

3.Είναι βέβαιο επίσης πως οι πράξεις τους εκκινούν από το μίσος τους προς το κράτος. Τα κριτήρια είναι ορθολογικά κι όχι ψυχοπαθολογικά ή και παραθρησκευτικά. Δε ζούνε σε γιάφκες, μπορείς να τους δεις σε πλατείες.

4.Με λίγα λόγια, θέλουν επανάσταση και την θέλουν τώρα. Όλα τα άλλα αφορούν αυτούς που θέλουν επανάσταση και μπορούν να περιμένουν. Το συζητάμε.

5.Θα τολμήσω να πω οτι αν συνεχιστεί η δράση τους, το μόνο που μπορούν να πετύχουν είναι να κερδίσουν περισσότερη συμπάθεια και όχι αποδοκιμάσία.

6.Όλα τα παραπάνω αποτελούν μια μίνιμουμ βάση συζήτησης αν θέλουμε να αναπτυχθούν οι διαφωνίες μας ως προς την επικαιρότητα του ένοπλου αγώνα. Διαφορετικά διαφωνούμε υπόπτως.

πέτρου ράλλη ή όταν τουμπάρει ο ντουνιάς.

2009-01-10T10:29:00.000-08:00

link on Husein

update // ο,τι συνέβη στο χθεσινό κυριακάτικο πρωινό στην Ομόνοια αποδεικνύει παραδειγματικά πως ο αναρχισμός δε μπορεί να αποτελεί την ιδεολογική ουρά αριστερών προοπτικών. Ας κοντραριστούμε, ακόμη και σε πείσμα δικό μου.

- Σύντροφοι από Σταδίου ξεκινάμε.
-Όχι σύντροφοι, από Πειραιώς είναι η πρωτοπορία.
- Αφού από Σταδίου είχαμε πει, στη Βουλή κι ειρηνικά.
- Πότε το είπαμε; κατεύθυνση προς το Αλλοδαπών και συγκρουσιακά-

μη τα πολυλογώ, κηδεύτηκε κι ο μπαγκλαντεσιανός.

με υστερόγραφο

2009-01-06T17:16:00.000-08:00

Montreal photo/Roumagnac

1. η επανάσταση δεν θα έρθει από τους εξαθλιωμένους αλλά από αυτούς που έχουν συνειδητοποιήσει την εξαθλίωση τους.

2. η ζητιανιά δεν αποκλείει την εγωπάθεια από τον ζητιάνο. αντιθέτως την εντείνει.

Υ.Γ: στην γ' πυροβολαρχία κύμης έκανε εντυπωσιακό ντεπούτο για το 09' ο πρώτος νεκρός φαντάρος. Το μίσος μας μοιάζει με γροθιά που όλο και σφίγγει, τη στιγμή που ο αγκώνας τραβιέται προς τα πίσω, οι φλέβες ξεπηδούν σα ρίζες δέντρων ενώ εσύ καριόλη πλησιάζεις.

poem

2009-01-05T08:56:00.000-08:00

Ζ. Δ. Αϊναλής, Επικήδειος ΙΙ

Στη μνήμη του Αλέξανδρου-Ανδρέα Γρηγορόπουλου

Ήταν π' αγάπησες νωρίς το υδαρό λυκόφωτο της λήθης
παρά τη θέληση σου κι έπειτα να βουλιάζοντας
τους θύλακες της μνήμης κι η μαύρη ζούγκλα φυλακή
μια μαύρη άσφαλτος βυθός χαλί βαθύ που να βουλιάζοντας
νύχτα βαθιά μεσάνυχτα και η κραυγή πυρίτιδα να σπάζοντας τον τρόμο

Τώρα μια πυρκαγιά απλώνεται σε δάσος μαύρο νηνεμία
και τα τσακάλια από παντού μέσα από κόγχες χθόνιες
να ουρλιάζοντας μέσα στις στάχτες δρασκελώντας
με μια φωνή οργή το αίμα στον αέρα
κανένας λιόντας βασιλιάς δε θα σκυλεύσει τον νεκρό μας

Κανένα φως εξάρχειο στο πύρωμα του δρόμου

Paris,13 – 15 Δεκεμβρίου 2008

ζαίμης/κουντουριώτης/τεμπονέρας

2009-01-04T18:57:00.000-08:00

αυτή η νύχτα ποιανού είναι;

μένα μου το πε ο Πηνειός/17 Γενάρη 2009

2009-01-02T20:04:00.000-08:00

Πόσο απέχει σύντροφοι η Λάρισα από Αθήνα;
Μια ιστορία δρόμος. Ακριβώς.

Οι κολίγοι είχαν προγραμματίσει το Σάββατο 6 Μαρτίου 1910 πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στη Λάρισα, με αφορμή τη συζήτηση του αγροτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συρρέουν στην πόλη διαδηλωτές από τα γύρω χωριά. Στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ, κάπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο. Ο διευθυντής των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, Πολίτης, που επέβαινε στο τρένο, τους το αρνήθηκε. Οι χωρικοί οργίστηκαν κι άρχισαν να λιθοβολούν το συρμό, σπάζοντας τα τζάμια των βαγονιών. Το τρένο απομακρύνθηκε, αλλά σε απόσταση ενός χιλιομέτρου επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές από ομάδα 800 χωρικών. Οι άνδρες της στρατιωτικής δύναμης που ευρίσκοντο εντός του τρένου και μετέβαιναν στη Λάρισα για το συλλαλητήριο, διατάχθηκαν από τον επικεφαλής τους να πυροβολήσουν στον αέρα για εκφοβισμό. Οι χωρικοί εξαγριώνονται και τους επιτίθενται με πέτρες και ξύλα. Οι στρατιώτες ξαναπυροβολούν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο ή κατ' άλλους τέσσερις χωρικοί και να τραυματισθούν πολλοί. Ανάλογα επεισόδια έγιναν και στο χωριό Τσουλάρ (σήμερα Μελία), με δύο νεκρούς χωρικούς και 15 τραυματίες.
Οι συμπλοκές μεταξύ άοπλων διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής επεκτάθηκαν και στη Λάρισα, όταν οι αγρότες πληροφορήθηκαν τα αιματηρά επεισόδια στο Κιλελέρ και το Τσουλάρ. Δύο κολίγοι έπεσαν νεκροί, όταν το ιππικό ανέλαβε δράση. Το συλλαλητήριο έγινε, τελικά, με ειρηνικό τρόπο στις 3 το μεσημέρι στην Πλατεία της Θέμιδος. Ο φοιτητής Γεώργιος Σχοινάς διάβασε το ψήφισμα της συγκέντρωσης, που απεστάλη στη Βουλή και την Κυβέρνηση. Οι αγρότες ζητούσαν άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών, ενώ εξέφρασαν τη βαθιά λύπη και οδύνη τους «για την άδικον επίθεσιν κατά του φιλήσυχου και νομοταγούς λαού, ής θύματα υπήρξαν άοπλοι και αθώοι λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας». Για τις ταραχές στο Κιλελέρ, στο Τσουλάρ και τη Λάρισα, πολλά άτομα συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Αρκετοί αγρότες αθωώθηκαν στη συνέχεια με βουλεύματα, ενώ συνολικά 62 διαδηλωτές παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αθωώθηκαν όλοι στις 23 Ιουνίου 1910, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης.

Το Πανελλαδικό κάλεσμα για Λάρισα στις 17 Γενάρη ΕΔΩ

6 Μαρτίου 1910/Κιλελέρ - τραγούδι Δ. Σαββόπουλος ΕΔΩ

c-on

2008-12-30T16:52:00.000-08:00

Η ασύμμετρη επιθετικότητα του κράτους του Ισραήλ προς τον λαό της Παλαιστίνης, υπό την διαχρονική πλειοψηφική συναίνεση των υποτακτικών του πολιτών, για να ερμηνευθεί συνολικά πρέπει να θεμελιωθεί μια νέα υπό-επιστήμη με βασική ορολογία την φοβοπαθολογία της μάζας και τον ψυχοπολιτισμό, την ιστοριογραφία της απειλής καθώς και την ψυχοβιογραφία του άλγους. Θα πρέπει να οριστεί μία κατεύθυνση περί της φυσικής μιας ιστορικής αντανάκλασης της βίας και τέλος να εξεταστεί η αντίδραση που προκαλείται από κάποια αιμοσφαίρια μίας απωθημένης και πειθαναγκαστικής ντροπής του παρελθόντος.
Κι όλα αυτά γιατί είμαι βέβαιος πως αυτό που συμβαίνει στη Γάζα τούτη τη στιγμή, τούτα τα χρόνια, είναι ένα χρωστούμενο feedback πολιτισμικής βίας με λάθος παραλήπτη.

η πρεμιέρα

2008-12-27T12:53:00.000-08:00

Η βιτρίνα σπάει με απόηχο κυριακάτικων ηλεκτρονικών καμπάνων. Μέσα στη λειτουργία, τούτη την ώρα κοινωνούσαν μεσίτες, οι οποίοι υπό τον φόβο, διαλύονται ατάκτως. Τι περίεργο. Λες και οι πιστοί ήταν αυτοί που έριξαν τη πέτρα.

Κι ύστερα σκορπίζονται τα γυαλιά της βιτρίνας, κομμάτια εκτοξεύονται τριγύρω με τρόπο που φανέρωνε πώς μπορεί να συντριβεί μία οθόνη τηλεόρασης λίγο πριν ανακηρυχθεί ο νικητής σε ένα τηλεπαιχνίδι ενός παγκόσμιου ψέματος. Ακούγονται γέλια προκάτ. Κρίμα διότι θα ακολουθούσαν οι ειδήσεις των οχτώ. Τόσοι κι οι φρουροί του καθεστώτος. Όμως πάει πια. Οι τηλεθεατές δε θα μάθουνε τα νέα σήμερα. Μήπως τελικά αυτοί έριξαν τη πέτρα;

Κι οι δοκιμαστικές φιγούρες, κοίτα ανάστατες πως πέφτουνε προς τα χάμω. Κούκλες που πάσχουν από έλλειψη μελανίνης σαν τις εξαγοράσιμες πόρνες, αδύνατες και πολυγαμημένες στην πραγματική ζωή από μειονεκτικούς επαρχιώτες ή και μητροπολιτικούς μετόχους ανώνυμων εταιριών, ίδιες ρωσίδες, ξαπλώνουν τώρα στο πλακόστρωτο. Λέτε οι βασανισμένες πόρνες, να έριξαν αυτές την πέτρα;

Κι αυτή φτάνει ως το δοκιμαστήριο. Μπήκε μέσα στο παραβάν. Ψηφοδέλτια, εκλογολόγοι, δημοσκόποι, φίδια που αλλάζουνε το δέρμα τους. Η γλώσσα τους διχάλα. Άραγε έριξαν τη πέτρα ψηφοφόροι; Δε ξέρω, δεν απαντώ.

Είδα όμως τα φωτιά ν’ αρπάζει. Να κάνει στάχτη τις κιλότες δωματίου. Να μαυρίζουν οι ταμπέλες των τιμών. Και οι φιμέ επιθυμίες των αστών αγοραστών να στροβιλίζονται μαζί με τις κρεμάστρες της boutique. Πόσοι οι κρεμασμένοι; Τα νούμερα κι οι κωδικοί μίας χρυσής πιστωτικής κάρτας καθώς αυτή φλέγεται, όλα τα μαρτυρεί. Πως μυρίζει το καμένο πλαστικό; Πως εξαγοράζεται το ψέμα; Πως γεννιέται το επιτόκιο; Το πεύκο; Ώστε οι δανειζόμενοι έριξαν τη molotov;

Τη στιγμή αυτή ακούστηκαν εκρήξεις από το υπόγειο. Σιγή. Οι νεκροί του Περάματος σας εκδικούνται. Περάματα παντού. Τα παιδιά των νεκρών εργατών ξεσηκώθηκαν, αυτά ρίχνουν τη molotov. Κι άλλη molotov.

Κραυγές του πλήθους, ιαχές, αντίλαλοι. Ανοίξαν τα κελιά των φυλακών, οι κρατούμενοι μαζί σας.

Άνθρωποι από τη γη της Αφρικής, των Βαλκανίων λένε πως ήρθε η ώρα της πληρωμής. Οι άνεργοι, κι αυτοί να πληρωθούν, οι φοιτητές διεκδικούν, οι μαθητές όλοι πετροβολούν το ψέμα της πατρίδος.

Οι κύκλοι της φωτιάς απλώνονται στον ουρανό κι η νύχτα φώτισε δίχως τον ήλιο. Tρία-δύο-ένα: Φέτος έχουμε πρεμιέρα.

ΑΦΙΣΑ

2008-12-23T15:58:00.000-08:00

ευγενική προσφορά του πορτατίφ

Ε ναι λοιπόν, 'είμαστε όλοι προβοκάτορες'

αδέσποτη απώλεια

2008-12-22T17:03:00.000-08:00

.
ο αδέσποτος λιγόψυχος στην ακαδημίας
τα επεισόδια έχουν μεταφερθεί
σε λίγο πρόκειται να πυρποληθεί ο τειρεσίας
ο αδέσποτος αυτός δε κουνιέται
δακρυγόνα κρότου λάμψης δεν άντεξε
του έριξαν νερό τον εσηκώσαν
τίποτα
η καρδιά του μάλλον
ο αδέσποτος δε πατάει στα πόδια του
μάλλον πρόκειται να πεθάνει
έφυγα χωρίς να μάθω τη συνέχεια
όποιος ξέρει ας την πει

εμπειρία φίλου
λόγια δικά μου

συνθηματολογία

2008-12-21T07:20:00.000-08:00

μπάτσοιγουρούνιαδολοφόνοιονόφολοδαινύορυογιοστάπμ

Η ορμή της εξέγερσης για να παγιωθεί πια ως κίνημα προς τα εμπρός, θα πρέπει να ξεφύγει από την αποπνευμάτωση ενός φτηνού πανκ. Το ‘μπάτσοι-γουρούνια-δολοφόνοι’ ως κώδικας είναι ανακριβής και περιοριστικός για τους αιτούντες μιας ακρατικής κοινωνίας. Στην τωρινή συγκυρία, ο μανιχαϊσμός των διαμαρτυρόμενων αποτελεί μονάχα τη βάση μιας συνείδησης που χτίζεται και που οφείλει όμως να ξεπεραστεί. Μέσα σε μίαν έπαυλη εξουσιαστών, σε επαναστατικές συνθήκες, δε θα επιτεθείς στον κηπουρό ή στον μπάτλερ της. Χτυπάς αιφνιδιαστικά και κατακέφαλα τον μεγαλοαστό αφέντη καθώς αυτός θα βρίσκεται ξαπλωμένος στο χρυσοδιακοσμημένο του λίβινγκ ρουμ. Υπέροχη στιγμή.

Ο μπάτσος είναι προϊόν μιας εσωτερικής μειονεξίας του εαυτού του. Αν όχι, τότε είναι εν αγνοία του παράγωγο ενός απαίδευτου κλίματος μιας περιφερειακής συνήθως ένδειας που τον ωθεί στην κρατική οπλοφορία. Θέλω να πω, είναι αδιανόητο να γιουχάρεται μαθητής γυμνασίου ή λυκείου επειδή έχει πατέρα μπάτσο, όπως συνέβη σε σχολείο της γειτονιάς μου. Είναι αδιανόητο να πιστεύεις πως η επανάσταση θα έρθει αν εκδιωχθούν τα ματ από την οδό Τζώρτζ. Ο μπάτσος δεν είναι φετίχ, δε περιέχει πολιτική ορθότητα αντιπάλου, είναι κοινωνικά λειψός, ένας υπηρέτης.

Βεβαίως και έχουμε πόλεμο με τις δυνάμεις καταστολής, βεβαίως και δε χωράνε στη κοινωνία που οραματιζόμαστε, γι’ αυτό και θα αμυνθούμε των πρακτικών τους ή και θα επιτεθούμε αν χρειαστεί, με βίαια μέσα, όταν αυτοί στέκονται εμπόδιο. Είναι όμως αδιανόητο οι συγκρούσεις με τους ένστολους να αποτελούν αυτοσκοπό κάποιων εξεγερμένων. Βυθισμένοι οι δεύτεροι μέσα σε μια απολυτότητα, χάνουν τη φαντασία τους, φτωχαίνουν την ιδεολογία τους, αποβλακώνουν το όραμα τους. Κι είναι κρίμα γιατί μου είναι δύσκολο να πω πως δεν τους χρειαζόμαστε.

χορεύοντας με τους λύκους

2008-12-17T14:21:00.000-08:00

μία φωτογραφία από τα 'Δεκεμβριανά' του 2008 αφιερωμένη στον επερχόμενο ανασχηματισμό [αν αυτός προλάβει]

περισσότερες ΕΔΩ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΗΜΕΡΟ

2008-12-15T17:42:00.000-08:00

Αδέσποτες σφαίρες, αδέσποτες ταραχές.

Πρώτον - Η σφαίρα του ένστολου δεν ήταν απλά μία αφορμή εξέγερσης, που συνέβη από ρουτίνα, όπως ένα ακόμη κοινοβουλευτικό σκάνδαλο πάνω από τον Αττικό ή Μακεδονικό ουρανό. Ήταν καταρχάς, κρατική σφαίρα εκτοξευμένη στη Μεσολογγίου, σφαίρα που στόχευε στο αντιδραστικό πλήθος των Εξαρχείων, και βέβαια σφαίρα που σκότωσε δεκαπεντάχρονο, μία σκηνή απευθείας από το παρελθόν. Αυτό το χαρακτηριστικό αποτελεί την ιδεολογική βάση της εξέγερσης, που μόνο παρορμητική θα μπορούσε να είναι ώστε να εξηγεί και την αυτόματη διάχυσή της στη κοινωνία, με τρόπο βίαιο εντός ολίγων λεπτών.

Δεύτερον: Η βία, ή καλύτερα η αντι-βία των εξεγερμένων ήταν επιθυμητή στη πλειοψηφία των διαδηλωτών ακόμα κι αν η λύσσα της οργής την καθιστούσε κάποιες στιγμές ανεξέλεγκτη. Η διαφορά είναι πως κάποιοι την έπρατταν κιόλας, καθώς οι υπόλοιποι χειροκροτούσαν, επικροτούσαν ή κάλυπταν με τη μαζική παρουσία τους τα χνώτα των κατ’ ανάγκη κουκουλοφόρων. Σεβαστό.

Τρίτον:. Το κυριότερο συστατικό που επιβεβαιώνει την ύπαρξη εξέγερσης, πέρα από τη μαζικότητα, την τεράστια εξάπλωση της αλλά και την στοχευόμενη βία της, αποτελεί το συναίσθημα της ανυπαρξίας νόμου που προκαλούσε η παρουσία σου στους δρόμους. Εσύ, ως υποκείμενο ανατροπής και διάλυσης, για πρώτη φορά ένιωθες την απώλεια του κρατικού μηχανισμού, όχι από επιλογή δική του, μα από αδυναμία καταστολής των εχθρών του. Εσύ, ως κάτοχος μιας ρεαλιστικής οργής, είδες το κράτος σε όλη του τη φαντασιακή και θεωρητική του διάσταση να χάνει τα θεμέλιά του αστραπιαία, και συμβάσεις πάγιες να λεηλατούνται, να χάνουν την ισχύ τους. Δεν υπάρχει έγκλημα, δεν υπάρχει τιμωρός, δεν υπάρχουν δικαστές, δεν υπάρχει τάξη. Υπάρχεις μέσα σε μία περιδίνηση, υπάρχεις σε ένα προκλητό χάος, υπάρχεις παντού. Επιτέλους υπάρχεις.

Τέταρτον: Το προφίλ του νεκρού δεν ήταν ‘εξωκοινωνικό’. Η δολοφονία ενός, στερετοτυπικά, αστού μαθητή ενός ιδιωτικού σχολείου ευπόρων, εξόργισε και έβγαλε στους δρόμους πλήθος διαμαρτυρόμενων χωρίς διακριτά ταξικά χαρακτηριστικά. Ακριβώς εκεί οφείλεται και η μαζικότητα της αντίστασης του πρώτου δεκαημέρου αλλά και η δυναμική μίσους που παράχθηκε προς το συστημικό κόμμα του κ.κ.ε. Στην ίδια πορεία, μαθητές του Κερατσινίου ενώθηκαν με μαθητές του Ψυχικού έχοντας έναν μόνο κοινό εχθρό: τον μπάτσο. Δευτερευόντως, η πρωτοφανής και σχεδόν αποκλειστική και τηλεοπτική παρουσία των μαθητών στους δρόμους, τους ωρίμασε βγάζοντας τους έξω από τα τείχη του σχολείου αλλά κινδυνεύει ταυτόχρονα να αλλοιώσει την καθολικότητα του εξεγερσιακού νοήματος αν δεν ακολουθήσουν σύντομα φοιτητές, εργάτες και άλλα οργανωμένα ή ανοργάνωτα υποκείμενα διάχυσης του αγώνα.

Πέμπτον: Αναρωτήθηκαν πολλοί που είναι τα αιτήματα των εξεγερμένων. Καλό είναι να γνωρίζουν πως αυτά θα μαθευτούν όταν οι αντιστεκόμενοι επιθυμήσουν διάλογο.

Έκτον: Η εξέγερση δε σημαίνει επανάσταση. Βρισκόμαστε στην αρχή.

fifteen / τα σάλια της λύσσας

2008-12-06T23:19:00.000-08:00

years of the great depression

2008-12-05T17:12:00.000-08:00

H CELETEM BANK εδρεύει στον περίβολο της Συγγρού, δε ξέρω σε ποιο ύψος. Πάντως είναι θυγατρική της Γαλλικής BNP-PARIBAS και αποτελεί την μεγαλύτερη τράπεζα καταναλωτικής πίστης στην Ευρώπη. Αυτό σημαίνει πως αγοράζεις home-cinema με δόσεις; εκεί θα τις πληρώσεις. Καταθέσεις δε δέχεται, μόνο δάνεια και κάρτες αλλά μικρή σημασία έχει πλέον.

Το πορτατίφ βρίσκεται στην ευχάριστη και πλεονεκτική θέση να σας ανακοινώσει, πριν από το mega, το κλείσιμο του ελληνικού αυτού υποκαταστήματος. Η τράπεζα ήδη έχει αποστείλει τις έγγραφες σταδιακές απολύσεις των εργαζομένων (εντάξει, αυτό είναι στενάχωρο) και οι οποίοι κινδυνεύουν να χάσουν πολλά περισσότερα από τους μηνιαίους μισθούς τους. Συνολικά η τράπεζα απασχολεί γύρω στα 100 άτομα, τα οποία, στην πλειοψηφία τους, θυμήθηκαν τώρα το σωματείο της ΟΤΟΕ αποδεικνύοντας, πως ο συνδικαλισμός είναι την ώρα τούτη πιο επίκαιρος από ποτέ.

Καλή σας μέρα.

literature

2008-12-03T17:39:00.000-08:00

Πραγματική ποινή είναι αυτή που προϋποθέτει τη συμφωνία και των δύο πλευρών. Από τη στιγμή που δε συνδέει καμία σχέση αυτόν που τιμωρεί κι εκείνον που υφίσταται την τιμωρία ή αν απουσιάζει η αναγνώριση της εξουσίας του τιμωρού από τον τιμωρούμενο, καταλήγουμε σε καταστάσεις που είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε για νομιμότητα της ποινής [..] μιλάμε για καθαρή βία.

L. Hulsman, 'ΑΣΤΟΧΕΣ ΠΟΙΝΕΣ, Το ποινικό σύστημα υπό αμφισβήτηση', εκδ. Νομική Βιβλιοθήκη.

RUN LOLA RUN

"Εκείνο το πρωινό όλα ήταν έτοιμα για τη μεγάλη έφοδο στα ταμεία της εθνικής τράπεζας. Η αδρεναλίνη στο full, οι λεπτοδείκτες δίναν το τέμπο της αντίστροφης μέτρησης, τα πιστόλια οπλισμένα έκοβαν βόλτες γύρω από ανυποψίαστους πολίτες φυλαγμένα στην κρύπτη τους. Οι μέρες γίναν ώρες και οι ώρες δευτερόλεπτα τυλιγμένα με εικόνες. Ο κόσμος της έργασίας υποκλίνεται στα βήματά σου και η αίσθηση του παρανόμου αγγίζει για λίγο την απόλυτη ελευθερία.
Υπάρχει άραγε κάτι πιο όμορφο; Πιό όμορφο από αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα; Ικανά να "σκλαβώσουν" την ύπαρξή σου.
Νοιώθεις ξένος μέσα στην πόλη. Είσαι ξένος γι αυτήν. Η αρχιτεκτονική της νομιμότητας δε σε χωράει. Το αισθάνεσαι. Είσαι τσιτωμένος.
Επιθυμείς την εκτροπή. Είσαι η εκτροπή.
Η οργάνωση της σιωπής παραβιάζεται από τους αρνητές της.
Η πλήξη σε αφήνει παγερά αδάφορο. Ή είσαι μέρος του προβλήματος ή κομμάτι της λύσης.
Θυμάσαι...
Η εργασία σου υπόσχεται "τα πάντα". Ηθική, κοινωνικοποίηση, χρήμα. Και σαν αντάλλαγμα σου δίνει το δικαίωμα να καταναλώσεις. Να εξαργυρώσεις τον χαμένο σου χρόνο σε εικόνα.
Έχεις μια τελευταία ευκαιρία να πετάξεις το πιστόλι. Να γυρίσεις πίσω και να ανταποκριθείς στο φλερτ της εργασίας.
Τα δευτερόλεπτα παγώνουν. Κλείνεις τα μάτια και κάνεις μια ευχή: να μείνουν για πάντα παγωμένα.
Η αστυνομική ταυτότητα δε σε βαραίνει πιά.
Ανάβεις ένα τσιγάρο. Ένα περιπολικό διασχίζει το δρόμο. Είσαι έτοιμος. Πιό έτοιμος από ποτέ. Κάνεις τα τελευταία check, αποφεύγεις την πολυκοσμία και τις κάμερες.
Ήρθε η ώρα. Οι κουκούλες κατεβαίνουν και η παράσταση αρχίζει.
Η πόρτα ανοίγει εύκολα και οι πελάτες μεταμορφώνονται σε κομπάρσοι στην πιο σύντομη ταινία της ζωής τους. Τοποθετείς, μαζεύεις, παρατηρείς, κοιτάς το ρολόι σου, εποπτεύεις, αποχωρείς.
Τρέχεις, τίποτα δεν είναι με το μέρος σου εκείνη τη στιγμή. Ο χρόνος καταργήθηκε.
Θες να το φωνάξεις και να το μάθουν όλοι.
Δεν είναι το χρήμα. Είναι το συναίσθημα της απελευθέρωσης και οι καθαρές ανάσες της διαφυγής σου.

Γιώργος Βούτσης Βογιατζής - Οργισμένες μειοψηφίες

2008-11-30T15:55:00.000-08:00

1. η χαρά για να λειτουργήσει χρειάζεται τουλάχιστον άλλον έναν άνθρωπο, η τραγωδία βολεύεται και με έναν.

2. λαμπάκια κρεμάμενα απέξω, κόπρανα κρυβόμενα εντός.

3. η τζαζ είναι τόσο ισχυρή που λίγο να αφεθείς σε μετατρέπει εν μια νυκτί από αναρχικό σε αφέντη.

2008-11-24T18:17:00.000-08:00

"Το εκτιμώμενο βάρος της γης υπολογίζεται σε 5.940.000.000.000.000.000.000 μετρικούς τόνους", άρχισε να λέει ο πανεπιστημιακός του Ρεθύμνου από το βήμα του συνεδρίου κάτι που πυροδότησε αμέσως το κλίμα. "Αυτό είναι διαστροφή! Πως τολμάτε", ακούστηκε από τις πρώτες θέσεις της αίθουσας από έναν λεπτό κύριο με μαύρο παπιγιόν. Κάτοχος έδρας κι αυτός, μα εν Αθήναις, συνέχισε όρθιος και σε έντονο ύφος: "Γνωρίζετε συνάδελφε πως το 95% των Αμερικανών πολιτών θα πεθάνει χωρίς να γευτεί ποτέ του ένα ρόδι; Είστε θρασσύτατος και θα σας παρακαλούσα να αφήνατε το βήμα για κάποιον που θα στρέψει το βλέμα του στην πραγματική κοινωνία", του είπε, ενώ το κοινό ξεσπούσε σε επευφημίες και χειροκροτήματα από πίσω. Ο κύριως ομιλητής, οργισμένος και φιμωμένος, κατέβηκε από το έδρανο και επέστρεψε στη θέση του κάνοντας στη διαδρομή κωλοδάχτυλο στον συναδελφό του.

18/11

2008-11-19T14:28:00.000-08:00

η πρωτοβουλία για τα δικαιώματα των κρατουμένων, κυρίως ριζοσπάστες του σύριζα, καλούν σε πορεία στο κορυδαλλό. το μπλοκ των αναρχικών είναι διπλάσσιο. η πορεία φτάνει γρ. λαμπράκη. οι ριζοσπάστες του συριζα μένουν πίσω με τη ντουντούκα του κάρου τους. αναρχικοί κινούνται άτακτα προς τα εμπρός. εμφανίζονται οι μπροστινές πύλες των φυλακών των οποίων το τράνταγμα ξυπνά τους έγκλειστους. συνθήματα έντονα ενώ προχωρούν και μπαίνουν σε μια ποδοσφαιρική αλάνα συρματοπλεγμένη. ε καί; υπάρχει ορατότητα με τον πάνω όροφο κι ακόμα καλύτερη καθώς κάποιοι ανεβαίνουν στο πλαϊνό τείχος του γηπέδου.
.

.
η φυλακή φλέγεται και από μέσα και απ' έξω. το πανό ανεβαίνει ψηλά. Ακούγονται ιαχές από μέσα. κραυγές από τη κόλαση. κάποιοι ριζοσπάστες του συριζα αναγκάζονται να ανέβουν προς τα πάνω. η ώρα περνά με καψίματα στη γλώσσα.
..
χαιρετισμοί και αναχώρηση προς τις γυναικείες πτέρυγες.
.
.
τα γνωστά. κάδοι πετιούνται, καίγεται ελληνική σημαία, ανάβονται φωτιές. Οι μέσα ανταποδίδουν από τα κελιά. οι ριζοσπάστες του συριζα αρχίζουν να αναχωρούν. διμοιριές εμφανείς και οι αναρχικοί μένουν μόνοι τους.
..
τα γνωστά. η αλληλεγγύη τους τσακίζει κόκκαλα. και γιατί τ' ανέφερα αυτά; απλά να ξέρουμε πως αν ζητάς την αναρρίχηση στην εξουσία αποδεικνύεται πως δεν επιθυμείς την κατάργηση των φυλακών και γενικότερα αυτή τη μορφή του τιμωρητικού ποινικού συστήματος. χρησιμοποιείς τον καταργητισμό σα τρικ. γιατι γνωρίζεις πως η μελλοντική σου θέση στην εξουσία θα σημάνει τη παραγωγή αντιφρονούντων, νεοέγκλειστων, νεοκολασμένων. θα αμυνθείς, σωστά;

φθίνουσα πρόοδος

2008-11-16T20:56:00.000-08:00

πέμπτη φθινοπώρου, φτηνή νύχτα. η πορεία αρχίζει, να μαστε 1500. κατηφορίζουμε στην ουτοπία. οι φυλακές αποτελούν τη νομιμοποιημένη έκφραση της φυσικής βίας του κράτους. μας παίρνει: 'μπά τσοι-φυ λά τε-τα φέ ντί κά-σας'. έχει καλό σήμα καθώς η πανεπιστημίου χάνεται νωχελικά πριν στρίψουμε στην 3ή σεπτεμβρίου. είμαστε πολλοί ε, το κράτος εκτελεί: 'εσ εσ-εσ εσ-μπά τσοι-δι κα στες'. δε κουνιούνται.
.
με ανοιχτές τις φυλακές -καλά τώρα- ανηφορίζουμε παρέα. περίεργοι κοιτούν. το έγκλημα είναι κατασκευή και είμαστε πολλοί. μα μη χαθούμε έτσι; διαλυόμαστε προς το σταθμό σε τσούρμο. δε χάνεται το σήμα. στην αποβάθρα σύντροφοι παντού ενώ κοιτάς ένα τριφύλλι ανάμεσα στις ράγες του τρένου. τι πλάκα ε.
.
φτάνει το βαγόνι κι είναι δικό μας, black train. -τι έχεις στη τσάντα;-
ομόνοια, θησείο, λίγο τα χρώματα ανοίγουν. μπουκάρουν άγνωστοι.
ταύρος πετράλωνα, κι άλλοι στη μόδα. το σήμα χάνεται, the gap, κλείνουν οι θύρες.
μοσχάτο, κράτος, φάληρο. 1500, φτάνει το τρενό πειραιά, και είμαι μόνος.
.
τι έγινε ρε;
.
στο παγκάκι του τερματικού απόγνωση καθώς μετρώ με τα ηττημένα δάχτυλα, τη λογική της φθίνουσας γεωμετρικής προόδου. πάλι ο γρίφος άλυτος. κι ο άγνωστο μάς χ να λέει χάσαμε, μέχρι την επομένη. κι αν έρθει αυτη. μονόδρομος. μα κάτι ελάχιστο το σκέφτηκα.
.
κι ας μην έρθει, νομίζω πως καλό θα είναι να ορίσουμε τα νέα μας σημεία. που να βρεθούμε λέω.
δίπλα στα αδέσποτα τριφύλλια των σιδηροδρόμων, εκεί θα ναι το ραντεβού. ποιοί τα κοιτούν; στόχο δε δίνουν απ' τη μια και ξέρω πως όλα τα τριφύλλια τα βαστούνε από κάτω πέτρες.

2008-11-09T04:00:00.000-08:00

τα βιογραφικά του μέλλοντος θα χτίζονται με τις αρνήσεις μας κι όχι με τις κατακτήσεις μας.

στα δικαστήρια καταφεύγουν δύο ειδών ανθρώπων: οι δειλοί κι οι ένοχοι.

c e o

2008-11-07T05:43:00.000-08:00

kris kros art / two brothers

Ως C.E.O στη γλώσσα των επιχειρήσεων χαρακτηρίζετε ο υπάλληλος που βρίσκεται στην πιο υψηλόβαθμη θέση μιας εταιρίας. Είναι το ακρώνυμο ενός είδους hyper-manager ή ενός υποκειμένου που κατέχει τον πλήρη έλεγχο του προσωπικού της εταιρίας, το οποίο μισθοδοτούμενο υποκείμενο βρίσκεται ενδιαμέσως αφεντικών και πάσης φύσεως εργαζομένων. C.E.O. θα πει chief executive officer, είναι ο τύπος ανθρώπου που δε κυκλοφορεί επιδεικτικά στον underground του Λονδίνου με τον χαρτοφύλακα αλλά βγαίνει από την πίσω πόρτα, και φυσικά πρόκειται για άλλη μια αντιφατική και θολή έννοια που ο Μαρξ δε θα μπορούσε να είχε προβλέψει στις κοινωνικές διαβαθμίσεις του. Το ερώτημα δεν είναι κατά πόσο αναχρονιστική είναι η θεωρία της πάλης των τάξεων κι ούτε πόσο εύστοχος ο Πουλαντζάς. Μιλάμε για κάτι βαθύτερο. Σφοδρότερο,
λοιπόν:

ΕΡ:Πόσοι τρόποι υπάρχουν για να σκοτώσεις έναν c.e.o.?

ΑΠ: ΕΔΩ

σεισμός-σεισμός-αντιφυλακισμός

2008-11-02T16:38:00.000-08:00

francis bacon, self portrait, 1932
.

σας το λέω. τούτες τις μέρες η ηχώ από τα τύμπανα των φυλακών θα διαφύγει των τειχών. περνώντας μέσα από ρωγμές θα φτάσει σε πρωτεύουσα, περίχωρα και θα επικρατήσει. η ηχώ αυτή θα σαρώσει την απάθεια της καθημερινής μας ομαλότητας, διότι έχει την δυναμική. μα χρειάζεται και ευνοϊκό άνεμο. θα χρειαστεί την αλληλεγγύη του έξω κόσμου. Κάποιους μεσολαβητές που θα αφαιρέσουν τη βαβούρα από τον ήχο και θα τον καθαρογράψουν ώστε να τον κάνουν αίτημα.
.
και που ξέρεις, μπορεί και κρότο.

obam-ination

2008-10-31T20:21:00.000-07:00

αναζητώντας το προφίλ των επαναστατημένων ψηφοφόρων του obama δίνω link σε ένα εξαιρετικό βίντεο αλιευμένο και αναρτημένο στο blog του αρσένη που βεβαίως μας κάνει περήφανους ως έλληνες (τους ποιούς;)

εδώ δες ρε

.

2008-10-29T21:03:00.000-07:00

χοντοσεντερ
.

Η διαφημιστική κουλτούρα κάθε εποχής αποτελεί εξαίσιο δείγμα προσδιορισμού της κινητικότητας του καπιταλισμού.
.
Εχτές λοιπόν ξανάπιασα τον Ζαρατούστρα κι εντόπισα ένα χωρίο στη σελ. 230 που μου είχε διαφύγει τις 7 προηγούμενες φορές. Το παραθέτω : Το προϊόν δεν παραμένει ίδιο αν διαφημίζεται στην πρώτη περίπτωση από κάποιον που περνάει ακμή στο πρόσωπο και στην δεύτερη από κάποιον που διατηρεί εναλλακτική εκπομπή στην τι βι και ονομάζεται Στέλιος Κούλογλου. Με λίγα λόγια οι διαφημιστές είναι τόσο πανίσχυροι που αν το θελήσουν μπορούν να πουλήσουν άδειες κονσέρβες φαγωμένης κομπόστας. Λατρεύω τις ασήμαντες αναρτήσεις πέμπτης.
σοβαρότης 0

στιγμή αδυναμίας

2008-10-27T09:17:00.000-07:00

στη κάθοδο της Πέτρου Ράλλη
είδα το θεό τους να γαμιέται.

intermission #4 ή εθνική ανάταση

2008-10-24T22:57:00.000-07:00

ο κυμήσης

στο κύμα
κυματίζει
κυμάς
κοματιασμένος
κύμαι
κυμισμένος
στη κύμη ή στη κύμωλο;
με λένε κύμωνα
κι έχω τη κυμωλία.

photo-trip

2008-10-22T18:42:00.000-07:00

σύντροφοι από Oregon - κολλεκτίβα CWC

εκλογίκευσης το ανάγνωσμα

2008-10-22T17:05:00.000-07:00

διαδηλώσεις, έρωτες, ταξίδια στην Ινδία. να δω τι άλλο θα κάνουμε για να δικαιολογήσουμε την ήττα μας.

μονομαχία

2008-10-17T06:27:00.000-07:00

Ο Καστοριάδης έχει δίκιο: 'ο σύγχρονος άνθρωπος συμπεριφέρεται ως εάν η ύπαρξη της κοινωνίας να ήταν μια απαίσια αγγαρεία που μοιραία κακοδαιμονία τον εμποδίζει να αποφύγει. Δεν εμφορείται πια από κανένα πρόταγμα σχετικό με την κοινωνία - ούτε πρόταγμα μετασχηματισμού της, ούτε καν πρόταγμα για τη διατήρηση/αναπαραγωγή της... ..Η παρούσα κοινωνία δε θέλει τον εαυτό της ως κοινωνία, απλώς τον υπομένει' κι αυτό 'επειδή δε μπορεί ούτε να διατηρήσει ή να φτιάξει μια παράσταση του εαυτού της που να μπορεί να την επικροτήσει και να της δώσει αξία' αλλά και 'ούτε να παράγει ένα πρόταγμα κοινωνικού μετασχηματισμού στο οποίο να μπορεί να προσχωρήσει και για το οποίο να θέλει να παλέψει'.

Την επόμενη μέρα, και έχοντας στο μυαλό μου το παραπάνω απόσπασμα έπεσα στα χέρια μου το 'δέντρο' του Μαΐου 2007, αφιερωματικό στο Καζαντζάκη. Γνώριζα πως ο Καζαντζάκης είχε ταξιδέψει μαζί με τον Σικελιανό στο Άγιο Όρος, στις αρχές του 20ου αιώνα, εκεί όπου για αρκετές μέρες έψαχναν το τρόπο ίδρυσης μιας νέας θρησκείας. Συζητήσεις επί συζητήσεων για μια καινούργια υπερβατική σύλληψη ή κατάλυση του αγνώστου και συμπύκνωση του σε μια κοινή πίστη, που μάλλον δεν απέδωσαν. Στο 'δέντρο' γίνονται αναφορές ακόμα και για 'πιστούς' της νέας θρησκείας, όπως τον πιστό Παπαστεφάνου, έναν ορθόδοξο ιερέα που ζούσε στην Αμερική. Ο Καζαντζάκης του αναγγέλει οτι 'ιδρύει τις πρώτες εκκλησίες', τον προετοιμάζει για 'αγώνες και μαρτύρια', καθώς και για 'μιαν οικουμενική σύνοδο'. Ένας άλλος πιστός μάλιστα, ζητάει από τον Καζαντζάκη επιστολές προς ανάγνωση στον κύκλο των οπαδών τους στο Ηράκλειο.

Σχέδια μεγαλεπίβολα, ηρωισμοί και γραφικότητες μιας υπερφίαλης εποχής κατάλληλης για αλαζόνες λόγω των αναταραχών στο εσωτερικό της. Ποιος τολμά να κάνει τέτοια σκέψη σήμερα;

65-70 χρόνια διαφορά μεταξύ των δύο αποσπασμάτων και η αντίθεση τους μοιάζει σχεδόν ακέραιη. Τοποθετημένη σε δύο διαφορετικούς πόλους, μακρινούς, γεμάτους αποστροφή ο ένας για τον άλλον. Εχθροί απόλυτοι, δυο σύμβολα στο ρινγκ της υδρογείου, μια μονομαχία τιτάνων που δε λέει όμως να βγάλει νικητή. Να είναι οφθαλμαπάτη; Ψεύδονται κι οι δυο διότι δε μονομαχούν, παρεμβάλλομαι εγώ, εσύ, ως διαιτητής. Εμάς χτυπούν στον επίλογο;

για τη ζωγραφική

2008-10-15T12:16:00.000-07:00

1. Η ζωγραφική δε πρέπει να ανήκει στην ελίτ κι ούτε να προορίζεται γι' αυτήν. Είναι κατεξοχήν εχθρός κάθε είδους ιντελιγκέτσιας.

2. Η τεχνική της σκίασης, των πιστών γραμμών, της φωτογραφικής αποτύπωσης της πραγματικότητας, όποια κι αν είναι αυτή, αποτελεί το μοναδικό εργαλείο αξιολόγησης ενός έργου, ένα μέσο άσκησης λογιστικής κριτικής και εν τέλει μετατροπής του έργου σε προϊόν με αξία ανταλλακτική. Είναι επιζήμια και την αρνούμαστε.

3. Η τεχνική επίσης, ως προϊόν ορθολογιστικό, παράγει διδασκάλους και κάθε λογής καθοδηγητές οι οποίοι απομακρύνουν το 'μαθητή' από την αυτόνομη και ψυχόρμητη δημιουργία ώσπου ασυνείδητα τον αλλοτριώνουν. Ως εκ τούτου η διδασκαλία απορρίπτεται. Ο μόνος διδάσκαλος είναι τα βιώματα μας, τα τιθασευμένα ένστικτα μας και η ακηδεμόνευτη ευαισθησία.

4. Η ζωγραφική δεν αποτελεί ένα δημιουργικό παιχνίδι του αστικού ρομαντισμού, δεν είναι hobby. Ενέχει αγωνία και απείθεια.

5. Η ζωγραφική δεν αυτονομείται αντίθετα βρίσκεται σε συνεχόμενη συνομίλια με κάθε μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης που συνάδει με τις αρχές μας. Μπορεί να εισβάλλει ή να υποχωρήσει σε σχέση με άλλους εκφραστικούς χώρους χωρίς κανένα περιορισμό.

6. Ο επαναπροσδιορισμός των μέσων παραγωγής ενός έργου καθώς και ο απεριόριστος πειραματισμός γενικότερα αποτελεί τον πρωταρχικό στόχο του καλλιτέχνη και σε τέλεια συμφωνία με την αρχή της αδιάκοπης εξέλιξη του, ακόμα κι αν χρειαστεί να ανατραπεί ο ίδιος κατ' εξακολούθηση.

7. Η χρωματική σύνδεση και αποτύπωση αποτελεί δομικό στοιχείο στις συνθέσεις μας και δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι συμπληρωματικό ή δευτερεύον.

8. Μη φοβάστε να κάψετε τους πίνακες σας.

σαμσών .
2005

Μήδεια 2

2008-10-11T11:37:00.000-07:00

Μή δια δύο

το νέο avant-garde μεταμορφωμένο σε glamour
.
το σύμβολο μιας μη-εναλλακτικής σκηνής χτισμένης πάνω στα νύχια των free press, κι αποτελούμενη από ευήμερους ανθρώπους μιας μη-πρωτεύουσας κι
.
ένας απολιτίκ μαϊντανός που τρέφεται από την λιποαναρρόφηση της Γιαννας Αγγελοπούλου Δασκαλάκη,
.
κυρίες και κύριοι, απλά για να το ξέρετε,
μας αφήνει αδιάφορους.

intermission #2

2008-10-11T00:34:00.000-07:00

Ε ....S ....S ....T ....I ....M ....A

ένα δύο

2008-10-09T08:37:00.000-07:00

1. άρχισε ο λαζόπουλος ==> κι ο συ.ριζ.α στα ύψη πάλι

2.<ακόμη περιμένουμε την εποχή που θα γραφτεί το πρώτο μυθιστόρημα που δε θα έχει αφηγητή>, είπε αγριεμένος ο μαξίμ κι έφυγε βιαστικός για τη πλατεία

μοντερν αρτ ή αλλιώς 'η τούμπα'

2008-10-04T18:49:00.000-07:00

το σκίτσο από το βλόγκι του φούφουτου

Να σας ρωτήσω λίγο.
Με το πολύκροτο νομοσχέδιο που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Κογκρέσο στες Αμερικές τι ακριβώς συνέβη; Κρατικοποιήθηκε η ελεύθερη αγορά ή μήπως αγοράστηκε το κράτος;

ο ρομαντισμός είναι νεκρός;

2008-10-02T15:56:00.000-07:00

Η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος που υπάρχει στην ατμόσφαιρα μετά από κάθε βροχόπτωση οφείλεται σε μια ουσία που ονομάζεται γεωσμίνη και παράγεται από κάτι βακτήρια που τους ονομάζουν στρεπτομύκητες.

---

Εγώ όμως θα επιμείνω: Σκοπός της ύπαρξης μας είναι να εξελίσσουμε τα εφαλτήρια της συγκινησής μας. Ας πιούμε λοιπόν το αψέντι από το ίδιο ποτήρι.

Το Αψέντι προφέρεται από τους μυημένους 'πράσινη νεράιδα'

Το χρώμα του πράσινο σμαραγδί, μη σας ξεγελάσουν. Η συνταγή απλή.
Τοποθετούμε γύρω στα 40ml από το αψέντι μας (η δόση βέβαια διαφέρει από στομάχι σε στομάχι) μέσα σε ένα ποτήρι, κοντό κατά προτίμηση, κι ύστερα ακουμπάμε ένα κουταλάκι (τρυπητό στην αυθεντική του εκτέλεση) στο χείλος του ποτηριού. Στη συνέχεια μέσα στο κουταλάκι βάζουμε έναν κύβο ζάχαρης και τον διασπάμε χύνοντας πάνω του παγωμένο νερό εξαιρετικά αργά. Έτοιμο.

Εναλλακτικός τρόπος για τους βιρτουόζους αποτελεί το κάψιμο του κύβου ζάχαρης μέχρι αυτός να καραμελώσει κι ύστερα τον βουτάμε στο αψέντι μας.

Τρίτος τρόπος για τους βιαστικούς κι ανέραστους ή για αυτούς που δεν έχουν κύβους ζάχαρης είναι το ανακάτεμα του Άψινθου με ζάχαρη κοινή σε κόκκους.

Απο κει και πέρα συνδυασμοί με το Αψέντι υπάρχουν άπειροι μιας και κυκλοφορούν δεκάδες κοκτέιλ. Ο συνδυασμός του πάντως με το φυτό λάβδανο.. ταυτίζεται με το lsd, λένε οι πληροφορίες.
.

η γέννηση του Ιμπρεσσιονισμού
.

Αψέντι, παράγει η Αυστρία και η Τσεχία και είναι νόμιμο στην Ευρώπη απο το 1998. Στην Αμερική καταναλώνεται μόνο στη μαύρη αγορά.

2008-10-01T17:00:00.000-07:00

Η τέχνη της φωτογραφίας ή της σκηνοθεσίας γεννήθηκε μέσα στη βιομηχανική επανάσταση και αδυνατεί να υπάρξει έξω από τον πολιτισμό της εικόνας και της πληροφορίας. Η οικειοποίηση της μηχανοποιημένης τέχνης εμπεριέχει ασύνειδα την συγκατάβαση μας στην μηχανοποίηση του περιβάλλοντος μας. Περιέχει μέσα της την de facto αποδοχή του ορισμού της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους ως ορισμού κατευθυνόμενου σε μια προοπτική προόδου.
Βεβαίως και ο σκηνοθέτης δεν ευθύνεται για την πυρηνική ενέργεια ή για την εκτόξευση πυραύλων, όλα επιτεύγματα της μηχανικής λογικής. Βεβαιότατα όμως είναι παιδί της ίδιας μήτρας.
Ο ζωγράφος γεννήθηκε από την απρόσκοπτη ανάγκη έκφρασης του την οποία για να την ικανοποιήσει επηρεάστηκε από την φύση, πήρε τα χρώματα της ώστε δεν υπήρχε διαμεσολάβηση.
Ο φωτογράφος ξεκινάει από την ίδια ανάγκη, μόνο που έχει για κηδεμόνα κάποιον εφευρέτη του φιλμ, τον εφευρέτη ενός αργαλειού, ενός ρομπότ, ενός βιομήχανου, του κράτους;
Η δομική ειλικρίνεια της ζωγραφικής όμως, αυτή η αυτάξία της, δε της χαρίζει και αυτόματα μια ανωτερότητα ως προς το περιεχόμενο των έργων της. Δε σημαίνει απαραίτητα οτι η καλλιτεχνική αξία κάποιου ζωγράφου είναι πιο ουσιώδης από τα έργα κάποιου φωτογράφου.
Ένας όμως φωτογράφος δε θα μπορούσε ποτέ να γίνει Γκογκέν, έχει πει κάποιος.

φαφουτοδευτέρα

2008-09-29T11:22:00.000-07:00

cartier bresson 1947

Ο καπιταλισμός που βιώνετε τούτη τη στιγμή έχει περάσει σε μια φάση κροκόδειλου, να σέρνεται μέσα σε βάλτους, γέρικος που 'χει χάσει τα δόντια του. Άραγε χωρίς δόντια ζει ο κροκόδειλος;
.
Πήρα τη Καθημερινή της Κυριακής για να διαβάσω τα οικονομικά φύλλα, κάτι που σπανίως κάνω. Μέσα στη κιτρινάδα τους υπήρχε τρόμος. Η κατάσταση στην Αμερική λέει είναι εκτός ελέγχου. Η κρίση είναι προ των πυλών να περάσει και στην Ευρώπη. Στην Ελλάδα οι τράπεζες θα καταφύγουν σε συνενώσεις υπό την απειλή του φόβου. Έξοχα.
.
Κλείνοντας την εφημερίδα άναψα τσιγάρο και αναρωτήθηκα πόσοι άνθρωποι χαίρονται και διασκεδάζουν με το πανικό της αγοράς. Στα κίτρινα φύλλα της Καθημερινής θα κριθούμε όλοι τελικά.

.

Είχε μεσημεριάσει και έπρεπε να πάω για δουλειά. Ντύθηκα στα γρήγορα κι έφυγα με τ' αμάξι βιαστικός. Στη διαδρομή ανοίξανε οι ουρανοί, λες κι άνοιξαν σαγόνια. Έβρεχε δόντια από παντού.

Δευτέρα αύριο.

Δεν κατέχεις τι ' ναι λευτεριά

2008-09-15T05:25:00.000-07:00

Για ποιες τάξεις μιλάνε;

Δανειστές και δανειζόμενοι.

Αυτό είναι το μοντέρνο σχήμα.

Τα φλουριά (mp3)

Μουσική: Χ. Χάλαρης

Στίχοι : Ν. Γκάτσος

Ερμηνεία: Χρύσανθος

2008-09-13T02:37:00.000-07:00

μπροστά στο θάνατο / είμαστε όλοι μενσεβίκοι

Charles Bolles

2008-09-10T09:38:00.001-07:00

link στη φωτογραφία

Ένας αδίστακτος.. ποιητής

‘Η υπόθεση του Summerfield’ αποτελούσε τη νέα λογοτεχνική σειρά που παρουσίαζε το 1870 η τοπική εφημερίδα του Sacramento ως προσφορά στους αναγνώστες της σε συνέχειες, ένα είδος ‘φτηνής’ νουβέλας θα λέγαμε που συνήθιζαν να δημοσιεύουν οι εφημερίδες τον καιρό εκείνο. Ο πρωταγωνιστής της ονομαζόταν Black Bart και ήταν φιγούρα περιθωριακή κι απείθαρχη. Ντυμένος μονίμως στα μαύρα, με ατημέλητα μαλλιά και μακριά γενειάδα είχε γίνει ο τρόμος της ταχυδρομικής εταιρίας Wells Fargo* αφού πολλές ταχυδρομικές άμαξες της, είχαν πέσει θύματα ληστείας από τον σκληροτράχηλο Black Bart.

Ο Charles Bolles, διαβάζοντας την ιστορία αυτή γοητεύεται, ενθουσιάζεται από τις πράξεις του ληστή και μετατρέπει έναν λογοτεχνικό ήρωα μιας νουβέλας σε φιγούρα έτοιμη για δράση στην αληθινή ζωή. Από δω και στο εξής κάθε ληστεία που θα διέπραττε σε άμαξες της εταιρίας Wells Fargo θα χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Black Bart. Βέβαια η λογοτεχνική περσόνα του Βlack Bart αποτέλεσε απλά την αφορμή για την εκδήλωση της εγκληματικής του συμπεριφοράς αφού ένα γράμμα προς τη γυναίκα του λίγο καιρό πριν αποδεικνύει πως οι αποφάσεις του είχαν παρθεί νωρίτερα. Σύμφωνα με αυτό το γράμμα, του είχε συμβεί ένα περιστατικό με εργαζόμενους της εταιρία Wells Fargo που τον είχε εξοργίσει σε τόσο μεγάλο βαθμό ώστε ορκίζεται πως μια μέρα θα του το πληρώσουν. Κανείς δε γνωρίζει την ιστορία του περιστατικού που έλαβε χώρα, σίγουρα όμως πήρε την εκδίκηση του.

Γεννημένος το 1829 στην Αγγλία και μεγαλωμένος σε κτηνοτροφικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης, ο Charles Bolles λήστεψε συνολικά 28 εμπορικές άμαξες της προαναφερόμενης εταιρίας, από τη California έως το Oregon, μα η ιστορία δε τον μνημονεύει για αυτό. Κυρίως τον θυμάται για τον τρόπο διάπραξης τους.

Στο τόπο του εγκλήματος εμφανιζόταν φορώντας ένα μακρύ λινό ένδυμα σε μέγεθος καπαρντίνας, ώστε να κρύβει τα ρούχα του, ενώ το πρόσωπο του ήταν καλυμμένο με ένα διαμορφωμένο τσουβάλι ή σακί περασμένο στο κεφάλι του. Ως ένας ιδιότροπος μασκοφόρος, απειλώντας με ένα μονίμως άδειο όπλο, χωρίς να πειράξει ποτέ κάποιον επιβάτη, διέπραττε με ευγενέστατο τρόπο τη κλοπή του. ‘Σας παρακαλώ, πετάτε κάτω το κουτί;’, φέρεται να έλεγε στον οδηγό της άμαξας σύμφωνα με μαρτυρίες του καιρού. Αφού έπαιρνε το πολύτιμο σκεύος στη κατοχή του, που συνήθως περιείχε αρκετά χρήματα, διέφευγε, αφήνοντας συχνά πίσω του κάποιους συναφείς στίχους του.

Δύο είναι οι στροφές που έχουν διασωθεί και είναι δηλωτικές του ψυχισμού του**:

Α.

Μακρόσυρτη η κούραση, για να 'χω το ψωμί μου

να έχω την τιμή μου και άλλους θησαυρούς

μα στου καλαμποκιού το θέρισμα είδα τους εκδορείς μου

κάποιους καλλίκομους πουτάνας γιους .

Β.

Σ’ αυτό το μέρος θα ριχτώ για να πλαγιάσω

να καρτερώ το αύριο με αγωνία

κι ας είναι για να νικηθώ, κι ας είναι να νικήσω

δε θα μου ταράξουν τη πικρία.

Και θα ρισκάρω, ας έρθουν τα μελλούμενα

χειρότερη ζωή πως μπορεί να ΄ρθει;

Κι αν στο κουτί αυτό βρεθούνε χρήματα

‘ τα φράγκα αυτά στο πορτοφόλι ΄

Στη τελευταία ληστεία του τα πράγματα δε κύλησαν όπως τα είχε προγραμματίσει. Δέχθηκε επίθεση και αναγκάστηκε να διαφύγει άμεσα από το τόπο της κλοπής δεχόμενος πυροβολισμούς, ένας εκ των οποίων τον τραυμάτισε. Χωρίς να έχει επιλογή, άφησε πίσω του φεύγοντας καθοριστικά προσωπικά αντικείμενα, μεταξύ αυτών και ένα μαντήλι, το οποίο έφερε πάνω του στάμπα ενός καθαριστηρίου από τη γειτονιά του. Σύντομα θα εντοπιστεί το σπίτι του και θα συλληφθεί από τις αμερικάνικες αρχές. Η σύλληψη του έλυσε ένα γρίφο της εποχής και τον οδήγησε στη φυλακή όπου και παρέμεινε για 4 χρόνια λόγω καλής διαγωγής. Την ημέρα της αποφυλάκισης του, φανερά καταβεβλημένος και με φανερά προβλήματα υγείας ένας δημοσιογράφος τον ρωτά αν θα συνεχίσει να ληστεύει άμαξες : «Όχι Κύριε, εγώ με το έγκλημα τελείωσα» φέρεται να είπε. Κάποιος άλλος δημοσιογράφος συνεχίζει ρωτώντας τον αν θα ξαναγράψει ποίηση : «Μα δε μ’ ακούτε; Σας είπα, εγώ με το έγκλημα τελείωσα».

Αλήθεια, τι θα πει ποίηση; Να ένα ακόμη ερώτημα που θα μείνει όμως αναπάντητο.

Γιατί αυτή ήταν και η τελευταία του εμφάνιση στο καρνέ της ιστορίας. Κανείς δε τον ξαναείδε ζωντανό ή νεκρό από τότε και τα ίχνη του χάθηκαν παντοτινά. Άλλοι είπαν πως κινήθηκε στα Ανατολικά της Αμερικής και άλλοι πως ακολούθησε μοναχικές διαδρομές της Άγριας Δύσης.

Εγώ πάλι θα πω πως ίσως έχει κρυφτεί πίσω από έναν θάμνο ή και κάτω από μια κοκκινωπή πέτρα, δίπλα σε έναν δρόμο χωμάτινο και ερημικό καθώς περιμένει χρόνια να περάσει μιαν άμαξα ακόμη. Μάταια όμως.

Ας του πει κάποιος: δύσκολες εποχές για καραούλια.

*Η Wells Fargo στις μέρες μας αποτελεί τον γνωστό Αμερικάνικο τραπεζικό κολοσσό.

** H μετάφραση των στίχων στα ελληνικά αποδώθηκε αρκετά ελεύθερα.

2008-09-06T03:25:00.000-07:00

miroslav tichy - ένας άστεγος πρίγκηπας

τα λόγια και τα χρόνια

2008-09-02T06:52:00.000-07:00

Η ηλικία δεν είναι δηλωτική του ψυχισμού του ανθρώπου, της πνευματικότητας του ή της αντοχής του. Η μόνη λειτουργία της χρήσης της είναι να παράγει εξουσιαστικούς θεσμούς και να ευνοεί τις κρατικές λειτουργίες, να απομακρύνει τους ανθρώπους από τη σύνοψη σχέσεων, να τους περιχαρακώνει αφού παράγει στερεότυπα τα οποία βέβαια με τη πρώτη ευκαιρία λιώνουν σαν ένα παγωτό που βαστά ένα κορίτσι στο λούνα-παρκ, κι έτσι όπως λιώνει να στάζει λερώνοντας το άσπρο της παιδικό φουστάνι. Αλήθεια, μόνο τα μικρά κορίτσια λερώνονται; -Λάθος μου-

Είμαι 28 χρονών, σα να λες είμαι από τα Τίρανα ή είμαι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος ή μόλις βγήκα από τη φυλακή, και βέβαια ' άντε γαμήσου καριόλα '.

Τελικά ο καθένας είναι ώριμος για την ηλικία των εμπειριών του.
Ας γεράσουμε λοιπόν μια ώρα αρχύτερα κι ας τον ποιητή να λέει: "μας γέρασαν προώρως Γιώργο, το κατάλαβες;"
.
.

intermission #1

2008-08-31T09:12:00.000-07:00

Η αληθινή εν Θεώ ζωή : η Βασούλα συνομιλεί με τον Ιησού ΕΔΩ

2008-08-27T06:26:00.001-07:00

πρόσφατη μεταγωγή στη Λάρισα, για περρισσότερα δες ΕΔΩ

Τα όρια του ανθρώπινου νου φτάνουν μέχρι το σημείο όπου το κράτος σταματά να διαχειρίζεται τη ζωή τους. Έξω από το κράτος ο άνθρωπος βρίσκεται εκτός φύσης, πατάει σε έρημο, δεν υπάρχει αναπαραγωγή, δε κουνιούνται τα δάχτυλα των χεριών του.

Η σημαντικότερη δουλειά του σύγχρονου πολιτισμού είναι να εκπαιδεύει τον ανθρώπινο εγκέφαλο πάνω στο μοτίβο αυτό: να βρίσκει σε τείχη κάθε προσπάθεια της πολιτικής φαντασίας του ανθρώπου να νοήσει μια ακρατική οργάνωση της κοινωνίας. Και τα τείχη αυτά μοιάζουν εξαιρετικά με τα άλλα τείχη, αυτά των φυλακών. Μέσα υπάρχουν άνθρωποι, ζουν σε οργανωμένη κοινωνία στην οποία βασανίζονται, παίρνουνε πρέζα, κάνουν όνειρα, πηδιούνται. Καθώς όμως οι εκπαιδευμένοι λάτρεις του κράτους κοιτούν τα τείχη δεν αντιλαμβάνονται τίποτα πέρα από αυτά. Πεπερασμένο. Διακρίνουν μονάχα το χρώμα των τειχών, κάποια συρματοπλέγματα κατσαρά και άλλοτε και κανένα σύνθημα που λέει 'λευτεριά στους έγκλειστους' που συνήθως δε το καταλαβαίνουν. Σπάνια όμως το κατανοούν, γουρλώνουνε τα μάτια και ανατριχιάζουν στην ιδέα του μεγέθους.

2008-08-21T05:25:00.000-07:00

2 ακόμη νεκροί στρατιώτες που υπηρετούσαν στη Βόρεια Ελλάδα,
2 ακόμη θύματα του πειθαρχικού εγκλεισμού μιας εθνικής ανωμαλίας,
2 ακόμη θύματα βαθμοφόρων που προβοκάρουν το αίσθημα της αξιοπρέπειας,
2 ακόμη θύματα έκφυλων βασανιστών μιας φυλετικής παιδεραστίας.
.
Ο καρυωτάκης για εσάς μιλάει:

Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς,

ένας επέθαινε από αηδία...

Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,

θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία.

Κι η πατριωτική αριστερά απούσα.

Ας τελειώνουμε μωρέ με δαύτη.

2008-08-14T07:22:00.000-07:00

"Όποιος καλώς αποδέχεται το αναγκαίο,
είναι σοφός για εμάς,
και καλώς γνωρίζει τα θεία''
Στίχοι του Ευριπίδη,
Αρχή Στωικών φιλοσόφων

Ο θεός των σύγχρονων θρησκειών συμπυκνώνει τον φόβο που παράγει η άγνοια της ανθρώπινης αντίληψης ως παραδοχή πως ο άνθρωπος είναι οργανισμός ατελής.

'Δε γνωρίζουμε, ούτε και θέλουμε να μάθουμε'

Στην αρχαία ελλάδα αντίθετα, ο θεός συμπυκνώνει τον φόβο, πάλι ως προϊόν της ανθρώπινης άγνοιας μα με αιτιατό το οποίο εντοπίζεται στην παραδοχή πως ο άνθρωπος είναι ένας οργανισμός εν δυνάμει τέλειος.

'Δε γνωρίζουμε, μα έχουμε χρέος να μάθουμε'

Γι' αυτό και στο συλλογικό ασυνείδητο, ο Δίας και οι υπόλοιποι, ήταν θεοί κοντινοί στον άνθρωπο που λειτουργούσαν ως παραδείγματα προς μίμηση για τους ανθρώπους, ενώ ο Μωάμεθ, ο Χριστός κι άλλες θεϊκές και τέλειες φιγούρες, βρισκόμενες εκτός κοινωνίας λειτουργούσαν ως παραδείγματα προς αποφυγή. Δεν είναι τυχαία πως οι πρώτοι τοποθετήθηκαν στον Όλυμπο και οι δεύτεροι πάνω απ' τα άστρα.

Οι στίχοι του Ευριπίδη στην αρχή του κειμένου αποκτούν νόημα πια, και ο Νίτσε το συνέλαβε: το 'αναγκαίο' ταυτίζεται με τον προορισμό και τα 'Θεία' ισοδυναμούν με την ανθρώπινη τελειότητα, κατί όχι άφταστο.

2008-08-10T10:01:00.000-07:00

φύλισε με κούκλε

2008-08-10T09:58:00.000-07:00

δέκα αυγούστου

η βροχή είναι ένα λευκό κελί γεμάτο χρώματα κι
η Ν. Οσετία χτύπημα στη καρδιά του Πεκίνου.

2008-07-31T10:41:00.000-07:00

Πέραμα.
4 μέρες μετά.

2008-07-27T05:57:00.000-07:00

Στις απαρχές του 20ου αιώνα, και για λίγα δευτερόλεπτα στην ιστορία, η κομμουνιστική θεωρία σήκωσε στις πλάτες της την οργή του λαού και τα έβαλε με τους δυνάστες του.

Στις απαρχές του 21ου αιώνα η ίδια οργή μοιάζει απωθητική κι ανεπιθύμητη στην κομμουνιστική θεωρία. Την καταπνίγει εις το όνομα της κομματικής πειθαρχίας ώστε τελικά συμμαχεί με τους δυνάστες.

Ένας μορφασμός θα έφτανε να κινητοποιηθούν οι μάζες. Ας προτιμά το λίφτινγκ.

2008-07-08T09:18:00.000-07:00

FACEBOOK - Η ανθρώπινη αφέλεια στην υπηρεσία των δημιουργών της.

2008-07-08T09:11:00.001-07:00

Όσο η απόσταση μεταξύ ουτοπίας και πραγματικότητας αυξάνει, τόσο και τα μέσα πάλης, για την πραγματοποίηση του οράματος αυτού, οφείλουν να γίνονται και πιο άγρια.

2008-06-22T03:16:00.000-07:00

1. το φύλλο συκής αποτελεί το πρώταρχικό δείγμα απόλυτης γραφής.
.
2. το σμίλευμα της τύχης σου, αποκτά τον έλεγχο της σύμπτωσης σου.

2008-05-20T15:51:00.000-07:00

Στο όνομα του Σρικρίσνα Καλάμπ, η ετυμολογία της λέξης 'culture' βρίσκει την αρχική της έκφραση: καλλιέργεια γης. Η διαφορά εδώ είναι πως η γη του ήταν άγονη και τα χρέη τον εξόντωσαν. Στο τελευταίο του ποίημα το ξεκαθάρισε:
''Η ζωή μου είναι διαφορετική· ο θάνατός μου θα είναι σαν άκαιρη βροχή .."
.
Ανθρωπιστικές οργανώσεις αναφέρουν πως οι αυτοτκονίες Ινδών γεωργών φτάνουν τις 150.000.

2008-05-15T15:40:00.001-07:00

Τις νύχτες αναρωτιέμαι αν έχει υπάρξει το έθνος-κράτος πάνω στο πλανήτη που να μην εχθρεύεται κάποιο γειτονικό του. Στρέφω το πορτατίφ επάνω σε χάρτες και βιβλία μα δε βρίσκω χώρα καμία.

2008-04-23T16:22:00.000-07:00

Μεγαλύτερης σημασίας είναι αυτά που κρύβεις παρά αυτά που προβάλλεις, είτε πρόκειται για τις ειδήσεις είτε για σένα.

2008-04-14T06:21:00.000-07:00

Το πρόσωπο του τέρατος

Φυλακή χαμηλής ασφαλείας στο leoben της Αυστρίας

επανδρωμένη με όλα τα comfort ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων

που προορίζεται για VIP gangsters,

κι άλλους καλομαθημένους προστάτες του τέρατος.

2008-04-13T18:39:00.000-07:00

Τα μέσα αγιάζουν το σκοπό

Θα ήταν πολύ βολικό να λέγαμε πως τη τηλεόραση ως μέσο την αρνούμαστε λόγω της φτωχής ποιότητας των προγραμμάτων της, ή για τις εξουσιαστικές της επιθυμίες, και για το είδος της προπαγάνδας της. Όχι. Η αποδοκιμασία μας εντοπίζεται στην ίδια της τη νομοτέλεια, στη καταχρηστική επιθυμία του άρρωστου δημιουργού που τη γέννησε να στέλνει μηνύματα σε ακροατήρια απόλυτα, ολόκληρα όπως η απολυταρχία και ο ολοκληρωτισμός. Ο λόγος που μας απωθεί θα έπρεπε να βρίσκεται στους νόμους της καταγωγής της, στο ρόλο της να καταπνίγει κάθε μορφή ατομικότητας, και ως γιγάντιο αντικείμενο δύναμης να έχει εξ ορισμού τη δυνατότητα να απευθύνεται κάθε στιγμή που εκπέμπει μα και την ίδια στιγμή που εκπέμπει, σε υπερφυσικά κι υπέρογκα σύνολα ανθρώπων, δημιουργώντας έτσι τη πιθανότητα της ποδηγέτησης των μαζών μέσω της προσφορά γνώσης ομαδοποιημένης και αποστειρωμένης από τη δράση, πακεταρισμένη σε συσκευασίες fast-food. Δεν εξετάζουμε την ορθότητα των κινήτρων της διότι η μαζική γνώση, όποια λανθάνοντα νοήματα κι αν έχει, αντιτάσσεται στη ζωή ως λειτουργία αυτόφωτη, ξεχωριστή, και ιδιώνυμη.

2008-04-12T07:21:00.000-07:00

Η ΟΡΓΗ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ

intermission #0

2008-04-09T08:48:00.000-07:00

τα πρώτα 1.000.000 δεκαδικά ψηφία του μαγικού αριθμού π (3,14) μαζεμένα ΕΔΩ
.
Τα 99 ονόματα του Θεού σύμφωνα με το Ιερό Κοράνι μαζεμένα ΕΔΩ

2008-04-09T07:43:00.001-07:00

-το ψάρεμα αποτελεί το άλλοθι του ρομαντισμού-

2008-04-05T08:11:00.000-07:00

H πατρίδα σας είναι ντοπέ
ε οε.. ε οε..

και η ιστορική διαδρομή ΕΔΩ

2008-04-04T15:11:00.000-07:00

Λένα πλάτωνος - Μετακόμιση

από το νέο δίσκο - Ημερολόγια

Κυκλοφορεί από την Οδός Πανός

Κατεβάστε το τραγούδι από ΕΔΩ

2008-04-04T11:46:00.000-07:00

Μπροστά από την έννοια καπιταλισμός δε μπορεί να χωρέσει το επίθετο καλός, ανθρώπινος ή και κοινωνικός. Κάθε καπιταλισμός αποτελείται από αυτά τα γρανάζια που για να πάρουν τις στροφές του θα χρειάζονται τα εξαθλιωμένα χέρια κάποιων δούλων για να κινηθούν, αυτά των εργατών.
.
Πρέπει όμως και συ να συμφωνήσεις πως η έννοια δικτατορία δε μπορεί να δεχτεί παρόμοια επίθετα με θετική σημασία. Κάθε δικτατορία για να υπάρξει θα απαιτήσει τη βίαιη αναμόρφωση και ενσωμάτωση της μάζας προς την πρότυπη ιδεολογία κάποιας ιντελιγκέντσιας χωρίς φαντασία, θα βασιστεί στην ανελαστική καθοδήγηση των μαζών και θα καταλήξει στην αναπαραγωγή της πλήρης ανελευθερίας του ατόμου.
.
Ουσιαστικά η ταξικότητα μέσα στη κοινωνία που πηγάζει από τις παραγωγικές σχέσεις, μέσω της Μαρξιστικής λύσης, μεταλλάσσεται σε ταξικότητα που προέρχεται από τις εξουσιαστικές δομές. Μιλάμε θεωρητικά πλέον για μια ταξικότητα του πνεύματος, όπου στα ψηλά θα υπάρχουν οι δικτάτορες: αυτοί δηλαδή που κατέχουν τη γνώση που οδηγεί προς τον σοσιαλισμό (ποιος τους την χάρισε άραγε; Και σε ποιο βουνό; ) και για αυτό την επιβάλλουν. Στη μέση θα βρίσκονται αυτοί που κατανοούν και συγκλίνουν, με αιτίες ετερόκλητες, προς την πρότυπη ιδεολογία, δηλαδή οι κάθε λογής ακόλουθοι της εξουσίας και τέλος θα εμφανιστεί και μια Τρίτη τάξη, καθόλου ξένη: αυτοί που θα αποκλίνουν προς την κυρίαρχη ιδεολογία, οι αντιφρονούντες, οι κρεμασμένοι.

Ας τελειώνουμε επιτέλους με τους μύθους που μας βασανίζουμε ακόμη. Ο Μαρξ ήτανε μαρξιστής.

2008-03-29T19:06:00.000-07:00

1.Η φιλοδοξία είναι ένας χυδαίος αναχρονισμός και αποτελεί τη φυματίωση του πνεύματος

2. Η παχυσαρκία ειναι ένα είδος ομοφυλοφιλίας που δε μπορεί να κρυφτεί

2008-03-25T06:19:00.000-07:00

Η 'ανοχή' ως έννοια κουβαλά ένα ιδεολογικό φορτίο εχθρικό γι' αυτόν που την προβάλλει προς κάποια άτομα ή σύνολα. Αυτός που μιλάει για ανοχή, -ο ανεκτικός πολίτης, το ανεκτικό κράτος- επιβεβαιώνει με αυτό το τρόπο την ύπαρξη εχθρικών στοιχείων και ταυτόχρονα υπονοεί με δεξιότητα πως είναι αυτός που βρίσκεται στην πλευρά του δικαίου. Αυτός είναι ο κάτοχος της αλήθειας, της φυσικής κανονικότητας και για να το αποδείξει προβάλλει τη συμπόνοια του προς τον παρεκκλίνων.

2008-03-21T14:42:00.000-07:00

Ένας παχυλός λογαριασμός στη τράπεζα δεν καταδικάζει απόλυτα τον κατέχων όπως κι ούτε ένας πενιχρός λογαριασμός από την άλλη, του ενισχύει την επαναστατικότητα. Όταν ο Μαρξ μίλησε για προλεταριάτο αρνήθηκε να σκεφτεί πως ο δεσμός του προλετάριου με αυτά τα ελάχιστα που κατέχει μπορεί να είναι πιο ισχυρός από αυτά που έχει στη κατοχή του ένας αστός, και ότι ενδεχομένως ο προλετάριος σε μια επαναστατική διαδικασία θα λειτουργήσει πιο αντιδραστικά απ’ ότι ο αστός που μπορεί να είναι πιο πρόθυμος να θυσιάσει τον όποιο πλούτο του. Η ποιότητα του δεσμού μεταξύ ατόμου και των αγαθών του εν τέλει ορίζει το βαθμό συνειδητότητας του. Ο Κροπότκιν αποτελεί τρανό παράδειγμα από τη μία και οι μισοί φτωχόλούμπεν ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας από την άλλη.

2008-03-19T15:28:00.000-07:00

Όταν ο Δαρβίνος μίλαγε για τη θεωρία της εξέλιξης εν γνώσει του γεννούσε την έννοια της φυσικής ιεραρχίας, κι έθετε τον επιστημονισμό της θεωρίας του φασισμού. Όταν ο άπατρις ανθρωπολόγος levi-strauss του απαντούσε σε άλλη εποχή πως δεν υπάρχουν πρωτόγονες κοινωνίες και πως κάθε κοινωνία είναι ώριμη για την εποχή της, γεννούσε την έννοια της αντι-ιεραρχίας κι έθετε τον επιστημονισμό της θεωρίας του αντιφασισμού. Η αντιπαράθεση της θεωρίας της φυσικής επιλογής που υπερασπίστηκε ο Darwin και του δομισμού που υπερασπίστηκε ο Claude Levi-Strauss εμπεριέχει μέσα της την ελάχιστη βάση κάθε ιδεολογικής διαμάχης, το ιδεολογικό απόσταγμα κάθε ανθρώπινου νοήματος, αποφλοιωμένο από την κρούστα της εποχής του. Κάνοντας πολλαπλές αφαιρέσεις η διαμάχη αυτή κλείνει μέσα της την αιτία κάθε πόλεμου που έχει υπάρξει πάνω στην ιστορία της γης είτε πριν είτε μετά τον ορισμό αυτών των θεωριών.

2008-03-16T15:15:00.000-07:00

Ο ήχος της φωνής της κουκουβάγιας εμφανίζεται επαναληπτικά κάθε τρία δευτερόλεπτα ακριβώς.

2008-03-16T14:54:00.000-07:00

Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Διονύσης Σαββόπουλος.
Mια ευγενική χορηγεία της Αmstel.

Μία δομημένη άποψη από την ωχρά σπειροχαίτη εδώ

2008-03-12T12:19:00.000-07:00

κοκκινιά-καισαριανή-πεκίνο

2008-03-12T11:42:00.000-07:00

Βαρέα και ανθυγιεινά

Η εργασία είναι βλαβερή εν τη γενέσει της, κι όποιος νιώθει πραγματικά μισθωτός σκλάβος ωφειλει να απαιτεί τη κατάργηση της υποχρεωτικής εργασίας στο σύνολο της, και όχι τη διχοτόμηση της σε κρατικές υποκατηγορίες. Ο μισθός δεν αποτελεί την ανταλλαγή του μόχθου μας. Πρόκειται για τη βία τους τυπωμένη πάνω στο χαρτονόμισμα.

Λεία και πλιάτσικο στη βία των αφεντικών.

2008-03-10T12:57:00.000-07:00

Όσοι δε συμφωνούν μαζί μας θα πει πως σύντομα θα το κάνουν, όχι γιατί κατέχουμε την αλήθεια, μα γνωρίζουμε καλά το ψέμα.

2008-03-09T16:48:00.000-07:00

Οτιδήποτε παγιωμένο στη γλώσσα που χρησιμοποιούμε είναι επιζήμιο. Κάθε στέρεος τύπος θα πρέπει να επαν-ελαστικοποιηθεί και να βρίσκεται συνεχώς υπό διαπραγμάτευση. Ένα πρόχειρο παράδειγμα είναι η λέξη συντήρηση/συντηρητικός όπου στη γλώσσα των ανθρώπων που μάχονται λειτουργεί στερεοτυπικά ως κάτι το αρνητικό. Και ρωτώ: η αλληλεγγύη των αναρχικών σε διωκόμενους αγωνιστές δεν αποτελεί πράξη συντήρησης; Δεν επιδιώκει την αντίσταση σε μια πράξη που διαταράσσει τον κοινωνικό ιστό του ιδεολογικού τους χώρου; Πρέπει να καταλάβουμε πως ο τρόπος που εκφράζουμε τις ιδέες μας είναι το μοναδικό μας όπλο. Δε χρειαζόμαστε λαϊκιστές. Εκλαϊκευτές τους λένε.

2008-03-07T10:40:00.000-08:00

Το μπαράζ των τελευταίων ενδοευρωπαϊκών συγκρούσεων κηρρύτει το τέλος της ιδέας της Ηνωμένης Ευρώπης, μιας ιδέας μεταφυσικής, και ως εκ τούτου καταναγκαστικής και εξουσιαστικής. Οι λαϊκές αντιπροσωπείες του βουλγαρικού, αλβανικού, ενωμένου γιουκοσλαβικού, ελληνικού, μακεδονικού, ρουμανικού, και κροατικού λαού σας γνωστοποιεί την αποχωρησή τους από τη συμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ταυτόχρονη ίδρυση Αυτόνομης Διαβαλκανικής Λίγκας Εργατών. To ιδεολογικό πλαίσιο της συμφωνίας θα αναρτηθεί σύντομα στον επίσημο διαδικτυακό τόπο της Λίγκας : www.kultura.bal. Ο αγώνας του τουρκικού λαού ενάντια στους εξουσιαστές του σύντομα θα τελειώσει νικηφόρα και θα τον καλωσορίσουμε κι αυτόν στο δρόμο της αυτονομίας. θα θέλαμε να εκφράσουμε τη συναδέλφωση μας με την Αυτόνομη Ένωση των 19 αυτόνομων πολιτειών της Αμερικής και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στις επιθέσεις που δέχεται το τελευταίο διάστημα.

Οι λαοί έχουν το λόγο.
Βουκουρέστι, Μάιος 13, 2093

Ο ύμνος της Διαβαλκανικής Λίγκας

2008-03-03T06:46:00.000-08:00

Ως μειοψηφικοί σας απαντούμε: Οι κανόνες σας υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τις εξαιρέσεις μας.

2008-03-02T10:11:00.000-08:00

Τα άτομα που χτίζουν καριέρες πάνω στη κριτική του καπιταλισμού απορώ σε μια τυχόν επανάσταση πως θα αντιμετωπίσουν την 'ανεργία' τους.

2008-02-28T13:10:00.000-08:00

Ο φασίστας δεν χαρακτηρίζεται ως τέτοιος εξαιτίας των ιδεών του μα λόγω του τρόπου που τις δια-πραγματεύεται. Όσο πιο μικρή η δια-πραγμάτευση τόσο πιο σαθρά είναι και τα επιχειρήματα που στηρίζουν τις ιδέες σου. Όσο πιο μικρή είναι η θέληση να πείσεις λογικά τον συνομιλητή σου εξαιτίας της μεταφυσικής του λόγου σου, τόσο μεγαλώνει η επιθυμία σου να του επιβληθείς άλογα εξαιτίας της φυσικής σου δύναμης. Κάθε φανατισμός είναι φασιστικός, φανερώνει ιδεολογική αδυναμία και στη κορύφωση του θα σημάνει πόλεμος.

πολιτικές αναπαραστάσεις του γράφειν

2008-02-28T11:17:00.000-08:00

Πολιτική είναι ένας σκύλος που ψαχουλεύει στα σκουπίδια

Ο δεξιός θα δει μόνο τα σκουπίδια και θα δυσανασχαιτίσει από τη μυρωδιά τους,
ο σοσιαλδημοκρατης θα δει ένα σκύλο λίγο αδύνατο,
ο αριστερός θα δει ένα σκύλο λίγο αδύνατο να ψάχνει φαΐ στα σκουπίδια.
Ο δημοσιογράφος θα διαπιστώσει την αδυναμία του κρατικού μηχανισμού στο τομέα της καθαριότητας,
ο αναρχικός θα μιλήσει για τη βία της ανθρωποκεντρικής κοινωνίας
και ο κομμουνιστής μάλλον θα αδιαφορήσει.
Τέλος, ο φιλόζωωος θα ταΐσει το σκύλο,
κι ο καλλιτέχνης θα κλάψει καθώς τον προσπερνά.

2008-02-19T14:21:00.000-08:00

Η ιστορία όταν επιστρέφει επαναλαμβάνεται ως φάρσα μας λέει ο Μαρξ. Ποιος όμως έχει όρεξη για αστεία;

Η τρίτη αυτοκτονία μέσα σε 2 μήνες που βαφτίζεται θανάσιμος τραυματισμός. Το μίσος μας μεγαλώνει.

2008-02-15T06:28:00.000-08:00

Δελτίο τύπου 6

Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2008

ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΟΥ ΕΦΕΔΡΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥ (ΔΕΑ)

Από το Γενικό Επιτελείο Στρατού ανακοινώνεται ότι την 15 Φεβρουαρίου 2008 και ώρα 07:20, ο ΔΕΑ Π.Α. του Γεωργίου, ετών 24, ο οποίος καταγόταν από την Πτολεμαΐδα Κοζάνης και υπηρετούσε σε Μονάδα του Ν. Ροδόπης τραυματίστηκε σοβαρά στο θώρακα με το ατομικό του τυφέκιο. Διακομίστηκε άμεσα στο Κέντρο Υγείας Σαπών, όπου παρά τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν εξέπνευσε στις 08:20.

Τα αίτια και οι συνθήκες του θανάτου ερευνώνται από τις αρμόδιες αστυνομικές και στρατιωτικές αρχές.

Ανχης (ΠΖ) Θεοδόσιος Τριαντάφυλλος

Εκπρόσωπος Τύπου ΓΕΣ"

2008-02-13T07:55:00.000-08:00

Προς την Α’ Πανελλαδική σύσκεψη ΣΥ.ΡΙΖΑ.

Ας γίνει η συνάντηση του Μάρτη του συστήματος ο γδάρτης

Η μεταβολή συντελείται τούτη τη στιγμή.
Ο δικομματισμός αφού έκανε τη διαδρομή του, αδιέξοδη ως όφειλε, ήρθε η ώρα να παραδοθεί. Το έσχατο σκάνδαλο με τον χρηματισμό βουλευτών από τη πολυεθνική siemens μοιάζει με τη ταφόπλακα της εξουσιαστικής τους κατάχρησης και σήψης όλων των προηγούμενων ετών και ενισχύει την επερχόμενη παράδοση τους. Κι εδώ είναι που χρειάζεται προσοχή: στο είδος της παράδοσης. Ποιοι είναι οι παραλήπτες και κάτω από ποιους όρους θα πραγματοποιηθεί;

Είναι αλήθεια πως η κοινωνία μετατοπίζεται προς τα αριστερά και πρακτικά πια, αφού για πρώτη φορά η αντίδραση των ψηφοφόρων φαίνεται να εκφράζεται και στη κάλπη και δεν αποτελεί μια θεωρία που υποκύπτει στη θέα του παραβάν, όπως συνέβαινε έως τώρα. Και δεν υποκύπτει διότι μια νέα ελπίδα για καλυτέρευση των συνθηκών της ζωής των πολιτών, που οι ίδιοι σε μεγάλο βαθμό οδήγησαν στο τέλμα, γεννιέται μέσα από την πλατφόρμα του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.

Ο λόγος του συνασπισμού αυτού έχει απήχηση στα λαϊκά στρώματα πια, εξαιτίας της αμεσότητας του, εξαιτίας της προσαρμογής του στη μοντέρνα συγκυρία και στον σύγχρονο προβληματισμό. Το εγχείρημα αυτό δεν οφείλει την επιτυχία του σε κέντρα εξωθεσμικά παρά μονάχα στην ίδια του την ύπαρξη, στη πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα σύμπραξη ριζοσπαστικών δυνάμεων, στη πολλαπλότητα και μαχητικότητα των πυρήνων που τον συναποτελούν, κι οι οποίοι δε θα πρέπει να αποτιμούνται ποσοτικά, μα με χαρακτηριστικά ποιοτικά αν θέλουμε να συνεχιστεί η διεύρυνση του. Επίσης η επιτυχία έγκειται στο τόλμημα της συναίνεσης έστω και από αναγκαιότητα, στη παύση της εσωστρέφειας του επαναστατικού λόγου και στο παραμερισμό των αγκυλώσεων του παρελθόντος χωρίς ταυτόχρονα να μιλάμε για ιδεολογικό υποχωρητισμό. Η πάλη των ιδεών μπορεί να διατηρηθεί ή και να ενταθεί με μία όμως τεράστια διαφορά: βρισκόμαστε ήδη ενταγμένοι μέσα στη πλατφόρμα μιας κοινής κινηματικής βάσης.

Οι παραλήπτες έχουν διαφανεί λοιπόν. Τι γίνεται όμως με τους όρους ή θα έλεγα με την ειλικρίνεια του ριζοσπαστισμού του όλου εγχειρήματος;
Ξεκάθαρα πράγματα. Χωράνε σε αυτή τη κινηματική βάση αναρχικοί;

Το Νοέμβριο, στην ημέρα δράσης ενάντια στις φυλακές βρέθηκα με τον Π. Κοροβέση σε κοινή πορεία αλληλεγγύης στους έγκλειστους του Κορυδαλλού και διαδηλώσαμε για τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης τους. Αναρχικοί, ανένταχτοι και μέλη του Δικτύου προχώρησαν δυναμικά ως την Γ’ Πτέρυγα των φυλακών σε μια πορεία με έντονο παλμό και δυναμικότητα. Από την άλλη, ο ίδιος ο Κοροβέσης σε συνεντεύξεις τους (βλέπε Αυγή 9/2/08) καλεί τους αναρχικούς να ταχθούν υπέρ του εγχειρήματος ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες του.

Ξεκάθαρα πράγματα. Βλέπουν οι αναρχικοί το εγχείρημα ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ ως μήνυμα ελπίδας; Προφανώς, λόγω της ποικιλότητας στη δράση τους η απάντηση δε μπορεί να δοθεί μονολεκτικά. Σίγουρα πάντως, σχηματικά, οι πρόποδες της αναρχικής ιδεολογίας συγκλίνει με τις παρυφές του ιδεολογικού εγχειρήματος των ριζοσπαστών του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Άλλωστε και η δράση του ενιαίου συνασπισμού ερμηνεύεται ως κέλευσμα αντιεξουσίας δίχως αφοσιώσεις σε έδρες και έδρανα, όπως απέδειξε και η πρόσφατη αποχώρηση του Α. Αλαβάνου.

Θα ήταν θαυμάσιο επίτευγμα να μπορούσε να επιτευχθεί μια διώρυγα επικοινωνίας με αναρχικές ομάδες ή την Αντιεξουσιαστική Κίνηση με σκοπό μια κοινή εφαπτομένη δράσης. Με αυτό τον τρόπο η κλειστοφοβική συμπεριφορά των αναρχικών θα περάσει σε άλλο επίπεδο, πιο ανθρώπινο και εξωστρεφή. Θα αποκτήσει δίαυλο με τη κοινωνία που τόσο υποτιμά ενώ από την άλλη θέλει να αλλάξει ριζικά. Προσωπικά έχω την αίσθηση πως η σύγκλιση δεν είναι αδύνατη και η κοινωνικοπολιτική συγκυρία το απαιτεί. Ας σκεφτούμε το νευραλγικό θέμα του εγκλεισμού κάθε μορφής που αποτελεί τη κανονικότητα της ποινικοποίησης του καιρού μας, ή θέματα μεταναστών και προσφύγων, ρατσισμού και πολιτικών ελευθεριών, οικολογίας και αυτονομίας. Οι ιδεολογικές διαφορές μεταξύ τους είναι μικρές και πολλές φορές δυσδιάκριτες. Η συμμετοχή αναρχικών στις ζυμώσεις της πλατφόρμας μόνο τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ μπορεί να ριζοσπαστικοποιήσει, όπως κι επιθυμώ, και όχι να συμβιβάσει τους αναρχικούς αν όντως τείνουν στην έκφραση του αναρχισμού.

Το μόνο που χρειάζεται είναι το θάρρος εκατέρωθεν. Ας το καλωσορίσουμε.

Σαμσών Ρακάς
Ανένταχτος

2008-02-11T15:14:00.001-08:00

Το θέμα της ταξικότητας στη μοντέρνα κοινωνία μεταλλάχθηκε. Η συνειδητοποίηση της ταξικής κατάστασης του προλετάριου μετατράπηκε πλέον σε αίτημα αποδοχής της κατάστασης αυτής.

2008-02-09T13:51:00.000-08:00

Με αφορμή τις συμπλοκες με τους νεοφασίστες.

Μαρία Δημητριάδη - Ο Φασισμός (mp3)
http://www.zshare.net/audio/7361718267a1ff/

2008-02-09T13:27:00.001-08:00

Το πρόβλημα δεν είναι πως υποπίπτουμε σε αμαρτίες.
Το λαθος είναι πως τις ορίζουμε ως τέτοιες.

2008-02-09T12:26:00.000-08:00

Το όνομα του ήταν Manuel Bravo προερχόμενος από τη χώρα της Angola. Πρόσφυγας σην Αγγλία, επί τρία χρόνια έκανε προσπάθειες για να αποκτήσει πολιτικό άσυλο. Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των αρχών πως η αίτηση του τελικά απορρίφθηκε είπε στο γιο του: "Να σταθείς γενναίος. Να δουλέψεις σκληρά. Να τα καταφέρεις στο σχολείο". Ύστερα κρεμάστηκε και με αυτό το τρόπο ο 13άχρονος γιος του απέφυγε την απέλαση μιας και ο νόμος απαγορεύει την απέλαση ατόμων χωρίς κηδεμόνα κάτω των 18 χρόνων. Ήταν 24 Σεπτεμβρίου το 2005 όταν ένα ακόμα θύμα εξοντωνόταν και έμπαινε στη μακρά λίστα των 8855 νεκρών θυμάτων της Ευρώπης - Φρούριο.

Η 'λίστα του θανάτου' εδώ

Άφθονη ελληνική ενημέρωση για σχετικά θέματα ανά το κόσμο: www.clandestina.org

2008-02-07T06:12:00.000-08:00

Η υπέρτατη ευτυχία ισοδυναμεί με τον πληθυντικό φόβο της απώλειας της. Η στιγμή της απόκτησης περιέχει μέσα της και το αντίθετο της: το φόβο της στέρησης αυτών που αποκτούνται. Κι η πεμπτουσία του φόβου αυτού κορυφώνεται στην έννοια του θανάτου που στοιχειώνει τον κατέχων. Στο καπιταλιστικό πλαίσιο, ο ευτυχής είναι τελικά ο τρομοκρατημένος.